بررسی اصول زیبایی شناسی فرمی معماری دوره قاجار و پهلوی براساس نظریه گشتالت

علم زیبایی شناسی با رویکردی تجربی – تحلیلی، مبتنی بر ادراک حسی و با دیدگاهی روانشناختی در جهت رسیدن به فرایند «هم شکلی» از تجربه زیبایی، متاثر از نظریه گشتالت می باشد. نظریه ادراک گشتالت ازجمله نظریه های مطرح در اواخر سده نوزدهم و قرن بیستم بوده که بنابه تاثیرپذیری معماری معاصر ایران از معماری مدرن، بررسی کاربرد آن در بناهای مدرن معاصر ایران ضروری می نماید. هدف این پژوهش تبیین زیبایی شناسی فرمی معماری معاصر ایران (اواخر قاجار تا پهلوی دوم) از دیدگاه گشتالت می باشد. در این پژوهش، جهت تعیین معیارهای زیبایی شناسی فرمی با رویکردی مبتنی بر استدلال قیاسی – استقرایی؛ از روش های پیمایشی و تحقیق همبستگی بهره برده است. از آزمون آماری کولموگرف – اسمیرنف و همبستگی پیرسون جهت تعیین رابطه بین مولفه ها استفاده شده و بر این اساس، اولویت کاربرد هر مولفه در نمونه های موردی مشخص می شود. در ادامه با روش «استدلال بر مبنای نمونه» اعتبارسنجی مجدد پژوهش انجام می گیرد. نتایج نشان می دهدکه مهم ترین مولفه های ادراکی در طراحی فرم معماری با ضریب همبستگی درونی، ۰.۶۶۳ در یک دسته از قوانین گشتالت جای دارند که می توان به ارتباط متعامل و دوسویه این دو پی برد.اهداف پژوهش:۱. تبیین زیبایی شناسی فرمی معماری از دیدگاه گشتالت.۲. تبیین زیبایی شناسی فرمی معماری معاصر ایران از دیدگاه گشتالت.سوالات پژوهش:۱. زیبایی شناسی فرمی معماری از دیدگاه گشتالت چگونه است؟۲. زیبایی شناسی فرمی معماری معاصر ایران از دیدگاه گشتالت چگونه است؟

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، معماری ، دوره قاجار و پهلوی ، دیدگاه گشتالت