کاربرد مهندسی ارزش در بهینه سازی زنجیره تامین پروژه های ساختمانی و صنعتی

این پژوهش با رویکرد ترکیبی و مبتنی بر شواهد صنعتی، چارچوب تحلیلی-اجرایی یکپارچه ای برای بهینه سازی زنجیره تامین در پروژه های پیچیده مهندسی شیمی از طریق مهندسی ارزش ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که مهندسی ارزش در محیط های با ریسک عملیاتی بالا باید از کاهش هزینه صرف به بهینه سازی چندمتغیره هزینه چرخه عمر منتقل شود. یافته ها شامل شناسایی روابط علی-معلولی بین سازه های توانمندساز (نظیر مشارکت فنی تامین کننده و مدل سازی دیجیتال و شاخص های عملکرد نهایی NPV و ریسک عملیاتی است. مشارکت زودهنگام تامین کنندگان متخصص امکان ارزیابی دقیق trade-off فنی را فراهم می آورد. شبیه سازی ها نشان داد سرمایه گذاری در این چارچوب، علی رغم افزایش اندک CAPEX و طولانی تر شدن فاز مهندسی پایه، منجر به کاهش ۶٪ مصرف انرژی ویژه و کاهش ۳۳٪ ریسک توقف ناخواسته می شود. چارچوب پیشنهادی با هم ترازی لایه های فنی، اطلاعاتی، قراردادی و سازمانی، مدیران پروژه را در تصمیم گیری بهینه، تقویت تاب آوری و افزایش نوآوری فنی یاری می کند.

کلیدواژه ها:

مهندسی ارزش ، زنجیره تامین ، بهینه سازی چندمتغیره ، پروژه های مهندسی شیمی ، نوآوری فنی