بررسی و تحلیل روند شاخص های حدی بارش در حوضه حله و ارتباط آنها با الگوهای پیوند از دور

بارش های حدی از مهم ترین مخاطرات اقلیمی با آثار قابل توجه بر کشاورزی و منابع آب هستند. این پژوهش باهدف بررسی روند شاخص های حدی بارش (CDD، CWD، R۹۵P، R۹۹P، PRCPTOT) در حوضه آبریز حله و تحلیل ارتباط آن ها با الگوهای پیوند از دور (NAO، MJO، MEI، IOD) طی دوره ۲۰۰۰–۲۰۲۲ انجام شد. روند شاخص ها با آزمون من - کندال و ارتباط با الگوها از طریق همبستگی و رگرسیون چندگانه (با تاخیرهای سه و شش ماهه) ارزیابی گردید. نتایج نشان می دهد اغلب شاخص های حدی بارش در این دوره روندی کاهشی داشته اند که در برخی ایستگاه ها معنادار بوده است. در میان الگوهای پیوند از دور، NAO بیشترین تاثیر معنادار را بر طول دوره های خشک و مرطوب نشان داد، درحالی که MJO رابطه ای منفی و معنادار با مجموع بارش سالانه در تمام ایستگاه ها داشت. تاثیر MEI و IOD غالبا غیرمعنادار و محدود به برخی ایستگاه ها و شاخص های خاص بود؛ بااین حال، تاخیر شش ماهه IOD بر CDD در بوشهر به طور معناداری قوی تر از رابطه هم زمان ظاهر شد. این یافته ها بر ضرورت لحاظ نمودن پیوندهای از دور، به ویژه NAO و MJO، در پیش بینی های اقلیمی و مدیریت منابع آب حوضه تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، شاخص های حدی بارش ، روند ، الگوهای دورپیوندی ، حوضه آبریز حله