تاثیر هشت هفته تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا بر بیان پروتئین های PGC-۱α و IL-۶و عملکرد حافظه در هیپوکمپ مغز رت های مبتلا به استئاتوهپاتیت غیرالکلی القا شده با رژیم پرچرب
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAHSSP-13-1_001
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
هدف: استئاتوهپاتیت غیرالکلی (NASH) پیامد تجمع بیش از حد تریگلیسرید در سلولهای کبد است که با کاهش PGC-۱α و افزایش سایتوکاینهای التهابی همراه است. تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی شنا با شدت بالا بربیان پروتئینهای PGC-۱α و IL-۶ و عملکرد حافظه در هیپوکمپ مغز در رتهای مبتلا به استئاتوهپاتیت غیرالکلی القا شده با رژیم پرچرب انجام شد. روش شناسی: تحقیق حاضر از نوع تجربی بود. ۴۰ سر رت نر نژاد اسپراگوداولی به دو گروه سالم (۲۰=n) و رژیم پرچرب (HFD) (۲۰=n) تقسیم شدند. گروه HFDبا هدف القا بیماری، بهمدت هشت هفته رژیمغذایی پرچرب دریافت کردند. پس از اثبات بیماری، رت ها به چهار گروه کنترل-سالم(۹=n)، تمرین-سالم(۹=n)، کنترل-بیمار (۹=n) و تمرین-بیمار(۹=n) تقسیم شدند. گروه های تمرینی هشت هفته تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا (سه جلسه در هفته، هرجلسه ۳۰ دقیقه) انجام دادند. در پایان، پروتئینهای PGC-۱α و IL-۶ درون هیپوکمپ مغز به روش الایزا اندازهگیری شد و عملکرد حافظه با آزمون رفتاری ماز آبی موریس ارزیابی شد. جهت آنالیز دادهها از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد (۰۵/۰>p) و همه روشهای آماری با استفاده از نرمافزارversion ۲۶ spss انجام شد. یافته ها: بالاترین و پایینترین مقدار پروتئین PGC-۱αبه ترتیب در گروههای تمرین-سالم و کنترل-بیمار مشاهده شد. همچنین در متغیرIL-۶ بالاترین و پایینترین میزان به ترتیب در گروههای کنترل-بیمار و تمرین-سالم مشاهده گردید. در متغیر عملکرد حافظه نیز بین گروهها تفاوت معنادار وجود داشت(۰۵/۰>P). نتیجه گیری: تمرینات شنای تناوبی با شدت بالا در NASH می تواند منجر به افزایش PGC-۱α و کاهش IL-۶ در هیپوکمپ مغز شود و عملکرد حافظه را بهبود بخشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم عباسی
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
محمدرضا کردی
استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
فرهاد دریانوش
دانشیار فیزیولوژی ورزش، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :