تاثیر هشت هفته تمرین هوازی و مصرف مکمل روی بر مقادیر برخی هپتوکاین ها و آنزیم های کبدی موش های صحرایی نر ویستار آلوده شده با بیس فنول A

هدف: بیس­فنول­­­A (BPA) مونومری است که در ساخت لایه رزینی محافظ در پلاستیک­های پلی­کربناته کاربرد دارد و بر سیستم اندوکرینی اثر منفی می­گذارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط و مکمل­یاری با نانوذره و ذره­نمکی اکسید روی بر فعالیت آنزیم­های کبدی و هپتوکاین­های منتخب (Fetuin-A و FGF-۲۱) موش­های صحرایی نر ویستار آلوده شده با BPA بود. روش شناسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی بود. ۶۰ سر موش­ در ۱۲ گروه ۵ تایی: ۱) کنترل، ۲) BPA، ۳) تمرین هوازی، ۴) تمرین هوازی+BPA، ۵) نانوذره، ۶) نانوذره+BPA، ۷) ذره نمکی اکسید روی، ۸) ذره نمکی اکسید روی+BPA، ۹) تمرین+ نانوذره، ۱۰) تمرین+ نانوذره+BPA، ۱۱) تمرین+ذره نمکی اکسید روی و ۱۲) تمرین+ذره نمکی اکسید روی+BPA قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، هر هفته پنج جلسه با شدت ۵۰ الی ۷۵ درصد VO۲max و به مدت ۲۵۶۴ دقیقه اجرا شد. مکمل­ نمکی و نانو (mg/kg ۳)، پنج روز در هفته به مدت هشت هفته تزریق شد. مقادیر ALT، AST، Fetuin-A و FGF-۲۱ با روش الایزا سنجش شد. از آزمون تحلیل واریانس یک­طرفه برای مقایسه بین گروهی و جهت تعیین اختلاف در گروه­ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. یافته ها: BPA باعث افزایش معنی­دار فعالیت ALT، AST و افزایش Fetuin-A کبدی نسبت به گروه کنترل شد (۰۰۱/۰=p)، اما تاثیری بر مقادیر کبدی FGF-۲۱ نداشت ( ۰۵/۰p>). از طرفی، مکمل به تنهایی و ترکیب مکمل با تمرین منجر به کاهش معنی­دار فعالیت ALT و AST شد (۰۰۱/۰=p). تمرین به تنهایی، مکمل به تنهایی و ترکیب آن­ها نیز منجر به کاهش معنی­دار Fetuin-A شد (۰۰۱/۰=p). نتیجه گیری: تمرین هوازی، مکمل­­یاری با روی و به­ویژه ترکیب این دو (تمرین هوازی + مکمل­یاری با روی) احتمالا بتواند آثار منفی القاء شده با BPA را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

بیسفنول A ، تمرین ورزشی ، فاکتور رشد فیبروبلاستی ۲۱ ، فتوئین A