اثر هشت هفته تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر شاخص های التهابی پیشگوی آترواسکلروز و ترکیب بدن زنان میانسال چاق

هدف: آترواسکلروز یک بیماری مزمن و پیشرونده است که مراحل آغازین آن در دوران کودکی شروع و تظاهرات بالینی آن در دهه چهارم زندگی ظاهر می­شود. بنابراین پیش­بینی و شناخت عوامل خطرساز این بیماری­ در درمان و پیشگیری از آن  بسیار حائز اهمیت است. همچنین تعیین یک برنامه ورزشی خاص برای ارائه به افراد مستعد بیماری­های قلبی- عروقی می تواند در جهت کاهش شاخص های پیشگوی آترواسکلروز حائز اهمیت باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی بر شاخص های التهابی پیشگوی آترواسکلروز و ترکیب بدنی زنان میانسال چاق طراحی و اجرا شده است. روش پژوهش: تعداد ۴۰ نفر زن میانسال چاق (۳۰BMI≥) ۴۵ تا ۵۵ سال (۶۴/۳±۳۶/۴۷) پس از فراخوان از بین افراد واجد شرایط انتخاب و به روش تصادفی به چهار گروه ۱۰ نفره تمرین هوازی تمرین مقاومتی تمرین ترکیبی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه­های تمرینی به مدت ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرینات اختصاصی خود را انجام دادند. برای بررسی متغیرهای بیوشیمیایی از آزمودنی ها قبل از شروع تمرینات (پیش آزمون) و ۴۸ ساعت پس از پایان تمرینات (پس آزمون) در شرایط ناشتایی نمونه گیری خون انجام گرفت. سطوح سرمی هموسیستئین، فیبرینوژن و پروتئین واکنشی C با استفاده از کیت­ها و روش­های اختصاصی اندازه گیری شد. ترکیب بدنی نیز به وسیله دستگاه آنالیز ترکیب بدن ارزیابی گردید. یافته­ها: نتایج نشان داد که ۸ هفته تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی موجب کاهش سطح سرمی هموسیستئین (۰۰۱/۰=p) و پروتئین واکنشی C  (۰۰۱/۰=p) شد. همچنین تمرینات ترکیبی، سطح فیبرینوژن خون (۰۰۱/۰=p) و تمرینات مقاومتی، سطح فیبرینوژن خون (۰۱/۰=p) و درصد چربی بدن (۰۱/۰=p) را به شکل معنی­داری کاهش داد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق حاضر، به طور کلی می­توان گفت که انجام هشت هفته تمرین هوازی، مقاومتی و ترکیبی از طریق کاهش ریسک فاکتورهای التهابی از قبیل هموسیستئین، پروتئین واکنشی C و فیبرینوژن در بهبود سلامت قلب و عروق و کاهش خطر بیماری آترواسکلروز موثر است.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، تمرین مقاومتی ، فیبرینوژن ، هموسیستئین