جایگاه اصلاح و بازپروری زندانیان از طریق دوره های حرفه آموزی در جرم شناسی بالینی: مطالعه موردی زندان شهرکرد

این پژوهش به بررسی نقش دوره های حرفه آموزی در اصلاح و بازپروری زندانیان از منظر جرم شناسی بالینی می پردازد و اهمیت آن را به عنوان یک ابزار مداخله ای موثر در کاهش گرایش به تکرار جرم و توانمندسازی زندانیان برجسته می کند. جرم شناسی بالینی رویکردی درمان محور دارد که اصلاح شخصیت و پیشگیری از ارتکاب مجدد جرم را هدف قرار می دهد و آموزش های فنی و حرفه ای به عنوان یک مداخله عملیاتی و نوآورانه در این چارچوب اهمیت ویژه ای دارند. مطالعه موردی در زندان شهرکرد نشان داد که زندانیانی که در دوره های حرفه آموزی شرکت کردند، علاوه بر افزایش دانش و مهارت شغلی، نگرش مثبت تری نسبت به کسب روزی حلال و رعایت قوانین از خود نشان دادند. برخی از شرکت کنندگان توانستند مهارت های آموخته شده را در فعالیت های روزمره زندان به کار گیرند و علاقه بیشتری به مشارکت در برنامه های آموزشی و شغلی نشان دهند که این امر نشانگر اثرگذاری ملموس آموزش ها در اصلاح رفتار و بازاجتماعی کردن زندانیان است. نتایج پژوهش تاکید دارند که طراحی مناسب، استمرار و کیفیت آموزش های حرفه ای، به عنوان یک ابزار نوآورانه اصلاحی، می تواند اهداف جرم شناسی بالینی شامل اصلاح شخصیت، بازپروری و کاهش گرایش به جرم را تحقق بخشد. ارائه شواهد عملی از زندان شهرکرد که در مطالعات ایرانی کمتر به آن پرداخته شده است، اهمیت برنامه های آموزش حرفه ای را در کاهش نرخ بازگشت به جرم و توانمندسازی زندانیان برای بازگشت موفق به جامعه نشان می دهد. این یافته ها می تواند راهنمای کاربردی برای توسعه سیاست ها و برنامه های آموزشی در زندان ها باشد و چارچوبی برای استفاده از آموزش حرفه ای به عنوان یک ابزار کلیدی پیشگیری از جرم ارائه کند.

کلیدواژه ها:

آموزش های فنی و حرفه ای ، اصلاح و بازپروری ، زندانیان ، جرم شناسی بالینی ، زندان شهرکرد