واکاوی فقهی اصل تحفظ و دلالت های آن در تربیت جنسی کودک

هدف: تربیت جنسی از مهم ترین و موثرترین ساحت های تربیتی است که بر اساس یافته های روان شناسی، از همان اوان کودکی و حتی پیش از تولد آغاز می شود و کنش ها و واکنش های والدین، شاکله بنیادین روحیه، اخلاق و گرایش های کودک را شکل می دهد. در این میان، «اصل تحفظ» یکی از ارکان کلیدی، در فرایند است که به معنای قرار دادن کودک در مسیر طبیعی رشد الهی و جلوگیری از آشنایی زودرس و بیداری پیش ازموعد غریزه جنسی وی است. این پژوهش با هدف تبیین و اثبات این اصل انجام شده است. روش پژوهش: این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با گردآوری اطلاعات به صورت کتابخانه ای، به واکاوی نصوص شرعی و آرای فقهای امامیه پرداخته است. همچنین، با به کارگیری سازوکارهای اجتهادی همچون قیاس اولویت، تنقیح مناط، دفع ضرر محتمل و سیره متشرعه، امکان استنباط و اثبات «اصل تحفظ» بررسی شده است. یافته ها: یافته های تحقیق نشان می دهد که اگرچه عبارت «اصل تحفظ» به صورت صریح در متون دینی نیامده است، اما مضامین آن به صورت ضمنی در متون دینی، پراکنده است. این پژوهش با بهره گیری از سازوکارهای اجتهادی یادشده، به استنباط و اثبات «اصل تحفظ» به عنوان یک اصل راهبردی در تربیت جنسی کودکان، به ویژه در مسائل نوپدید، نائل آمده و همچنین «الگوی سه بعدی» را برای والدین و نظام تربیتی ارائه کرده است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، می توان «اصل تحفظ» را به عنوان یک اصل راهبردی در تربیت جنسی کودک در نظر گرفت و بسیاری از احکام جزئی در حوزه هایی مانند استیذان و عدم تحریک جنسی را ذیل این اصل کلان تبیین و تنظیم نمود.

کلیدواژه ها:

تربیت جنسی ، اصل تحفظ ، تنقیح مناط ، استیذان ، عدم تحریک جنسی