تحلیل شکاف میان امنیت عینی و امنیت ادراک شده در محلات حاشیه ای شهر بوشهر با تاکید بر نقش طراحی محیطی

امنیت شهری یکی از بنیادی ترین مولفه های کیفیت زندگی و توسعه پایدار در محیط های شهری محسوب می شود. با این حال، احساس امنیت شهروندان همواره با میزان واقعی وقوع جرم انطباق ندارد و در بسیاری از موارد شکاف معناداری میان امنیت عینی و امنیت ادراک شده مشاهده می شود. این شکاف در محلات حاشیه ای به دلیل ضعف زیرساخت های کالبدی، محدودیت خدمات شهری و آسیب پذیری های اجتماعی از اهمیت بیشتری برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل شکاف میان امنیت عینی و امنیت ادراک شده در محلات حاشیه ای شهر بوشهر و تبیین نقش طراحی محیطی در شکل گیری این شکاف انجام شد. پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد آمیخته (کمی–کیفی) انجام شد. داده های مورد نیاز از طریق پیمایش ساکنان، مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصان، مشاهده میدانی و تحلیل آمار رسمی جرائم گردآوری شد. نتایج نشان داد شکاف معناداری میان امنیت عینی و امنیت ادراک شده در محلات مورد مطالعه وجود دارد. همچنین مشخص شد مولفه های طراحی محیطی نظیر روشنایی، کیفیت معابر، نظارت طبیعی، کنترل دسترسی و میزان بی نظمی محیطی سهم قابل توجهی در تبیین احساس امنیت دارند. یافته ها نشان می دهد ارتقای امنیت در محلات حاشیه ای نیازمند ترکیب مداخلات انتظامی، کالبدی و اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

امنیت عینی ، امنیت ادراک شده ، شکاف امنیت ، طراحی محیطی ، محلات حاشیه ای شهر بوشهر