تحلیل ومقایسه بافت های فرسوده و نودر گسترش ناامنی در شهربوشهر

شهر بوشهر، به عنوان یکی از کانون های تاریخی و بندری جنوب ایران، با چالش های توسعه شهری مبتنی بر رشد شتاب زده و کالبدی-فضایی مواجه است. بخش قابل توجهی از بافت شهری این شهر، به ویژه در نواحی مرکزی و مجاور بندر، دچار فرسودگی کالبدی، تراکم بیش از حد، و کمبود زیرساخت های بهینه شده است. این بافت های فرسوده، که اغلب با کوچه های باریک، نفوذپذیری پایین و ضعف در پیوستگی فضایی شناخته می شوند، نه تنها از منظر ایمنی سازه ای بلکه از منظر پویایی اجتماعی و عملکرد شهری نیز دارای آسیب پذیری های جدی هستند. مطالعات پیشین (مانند نتایج جستجوی اولیه) بر جنبه های کالبدی و لزوم نوسازی این بافت ها تاکید کرده اندروش تحقیق: این پژوهش با استفاده از روش پیمایش و از طریق ابزار پرسشنامه انجام شد. جامعه آماری مورد مطالعه جوانان بین سنین ۱۵ تا ۲۹ سال شهر بوشهرمی باشد. تعداد ۳۰۰ نفر جوان از جامعه آماری به عنوان نمونه معرف به شیوه تصادفی سیستماتیک برای مطالعه انتخاب شدند. یافته ها و نتیجه گیری: براساس یافته های تحقیق رابطه معناداری بین چهار دسته متغیر: متغیرهای خانوادگی، گروههای دوستی، عوامل فردی و ویژگیهای سکونتی با ایجاد ناامنی در میان جوانان وجود دارد. این فرضیه ها حداقل در سطح ۹۵ درصد، معنادار بوده و تایید شده اند. آزمون T نشان می دهد که هفت متغیر وابستگی به محل سکونت، جنسیت، سال های اقامت، تعداد افراد خانواده، صمیمت بین اعضای خانواده، گسیختگی خانوادگی و میزان آشنایی و ارتباط با همسایگان از لحاظ آماری معنی دار است.

کلیدواژه ها:

امنیت اجتماعی ، ایجاد ناامنی ، خانوادگی ، عوامل فردی