رابطه درازا-وزن و فاکتور وضعیت ماهیان گیش بال افشان (Platycaranx chrysophrys) در آب های ساحلی جزیره قشم

بررسی آمار شیلات نشان می دهد که تلاش صیادی در خلیج فارس طی سالیان گذشته روند افزایشی داشته است. با وجود این، اطلاعات زیستی درباره صید صنعتی و صید در مقیاس کوچک، به ویژه در سواحل شمالی خلیج فارس، همچنان محدود است. هدف از این مطالعه ارائه برآوردی مقدماتی از الگوی رشد و فاکتور وضعیت ماهی گیش بال افشان (Platycaranx chrysophrys) به عنوان گونه ای با اهمیت از نظر بوم شناسی و اقتصادی بود. به این منظور، ۴۲ نمونه ماهی گیش بال افشان در آذرماه ۱۴۰۴ از منطقه باسعیدو (شمال غربی جزیره قشم) صید شد. درازای کل ماهیان با دقت ۱ میلی متر و وزن کل نیز با دقت ۰۱/۰ گرم اندازه گیری و ثبت شد. رابطه درازا-وزن و فاکتور وضعیت فولتون (K) به همراه هیستوگرام دستجات درازایی نمونه ها با استفاده از نرم افزارهای Excel و R محاسبه شد. نتایج نشان داد که میانگین درازای کل و وزن کل ماهیان صید شده به ترتیب ۶۰/۳۷ سانتی متر و ۱۰/۶۱۳ گرم بود و میانگین فاکتور وضعیت نیز ۱۹/۱ به دست آمد. رابطه درازا-وزن ماهیان مورد مطالعه به صورت معادله ۱۳/۲L ۲۶۲۲/۰ W= برآورد شد که بیانگر رشد آلومتریک (ناهمگون) منفی است. دامنه و میانگین درازا و وزن مشاهده شده در این نمونه ها در مقایسه با برخی گزارش های پیشین کمتر بود. با وجود این، با توجه به محدود بودن حجم نمونه ها و تمرکز نمونه برداری در یک ماه و یک محدوده مکانی، تعمیم نتایج و تبیین علل احتمالی این تفاوت ها نیازمند داده های گسترده تر و بررسی های تکمیلی در مقیاس زمانی و مکانی وسیع تر در مطالعات آینده است.

کلیدواژه ها:

الگوی رشد ، فاکتور چاقی ، توزیع طولی ، خلیج فارس ، آلومتریک