تاثیر محصولات تخمیری ساکارومیسس سرویسیه بر عملکرد رشد، بازماندگی و برخی شاخص های خونی و ایمنی ماهی سی باس آسیایی (Lates calcarifer)
محل انتشار: فصلنامه تغذیه آبزیان، دوره: 11، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JANB-11-3_005
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
محصولات تخمیری مخمرها از ترکیبات مغذی تشکیل شده که در رشد و ایمنی آبزیان موثرند. در این مطالعه تاثیر سطوح مختلف محصولات تخمیری ساکارومیسس سرویسیه بر رشد، بازماندگی و شاخص های خونی و ایمنی ماهی سی باس آسیایی بررسی شد. ابتدا ۲۴۰ عدد ماهی سی باس آسیایی با میانگین وزن اولیه ۴۱/۰ ± ۰۸/۹ گرم به صورت تصادفی در ۱۲ مخزن ۳۰۰ لیتری و با تراکم ۲۰ عدد در هر مخزن توزیع شد. ماهیان در چهار تیمار شامل شاهد (بدون افزودن محصولات تخمیری ساکارومیسس سرویسیه)، تیمار FP۱ ۵/%۰ محصولات تخمیری، تیمار FP۲ %۱ و تیمار FP۳ %۲ به مدت ۸ هفته تغذیه شدند. نتایج نشان داد که وزن نهایی، درصد افرایش وزن، نرخ رشد ویژه، ضریب تبدیل غذایی و راندمان کارایی پروتئین ماهیان در تیمارهای محصولات تخمیری ساکارومیسس سرویسیه در مقایسه با شاهد اختلاف معنیدار داشت (۰۵/۰>P). بالاترین میزان کارایی پروتئین در تیمار FP۳ بود (۰۵/۰>P). شاخصهای خونی شامل تعداد گلبول قرمز، هماتوکریت و هموگلوبولین در بین تیمارهای افزودنی و شاهد اختلاف معنیدار نشان نداد (۰۵/۰P). از نظر شاخص های ایمنی تفاوت معنیدار بین تیمارها مشاهده شد. بالاترین میزان لایزوزیم در تیمار FP۳ مشاهده شد که اختلاف معنی دار با دیگر تیمارها داشت (۰۵/۰>P) و کمترین میزان لایزوزیم با u/mL/min ۷۴/۰± ۳۳/۳۵ نیز در تیمار شاهد مشاهده شد. میزان ایمونوگلوبولین، پروتئین و آلبومین سرم خون نیز در تیمار FP۳ بیشترین مقدار را داشت (۰۵/۰>P). بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از محصولات تخمیری ساکارومیسس سرویسیه به میزان ۱ تا ۲% جیره غذایی ماهی سی باس آسیایی برای تقویت شاخص های رشد و ایمنی توصیه می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مرضیه قنبرپور
گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر
غلامرضا بادزهره
گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر
ابراهیم ستوده
گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر
وحید مرشدی
گروه شیلات و زیست شناسی، پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، بوشهر
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :