مدل سازی عددی هیدرولیک جریان در سازه ترکیبی دریچه سالونی مستطیلی چندگانه به همراه تبدیل تدریجی

هدف: هدف این پژوهش، ارزیابی پارامترهای هیدرولیکی دریچه های سالونی مستطیلی چندگانه دارای تبدیل تدریجی و مقایسه عملکرد آن ها با دریچه سالونی مستطیلی چندگانه فاقد تبدیل تدریجی است. روش پژوهش: آزمایش ها با دبی های ۲۰، ۴۰ و ۶۰ لیتر بر ثانیه و در بازشدگی های ۳۰، ۴۵ و ۶۰ درجه انجام شد. عملکرد دریچه ها با تبدیل تدریجی در زوایای ۵ و ۱۰ درجه و دریچه فاقد تبدیل تدریجی، از نظر تنش برشی کف، ضریب دبی عبوری و ویژگی های گردابه های جریان مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در تبدیل ۵ درجه، تنش حداکثر وارد بر کف در بازشدگی های ۳۰، ۴۵ و ۶۰ درجه به ترتیب ۲۷، ۱۳ و ۱۰ درصد و در تبدیل ۱۰ درجه به ترتیب ۵۳، ۲۱ و ۲۴ درصد نسبت به دریچه فاقد تبدیل تدریجی افزایش یافت. ضریب دبی در تبدیل ۵ درجه به ترتیب ۲/۴، ۳ و ۴/۳ درصد و در تبدیل ۱۰ درجه به ترتیب ۸، ۱۳ و ۱۰ درصد افزایش یافت. همچنین، در دریچه های دارای تبدیل تدریجی، گردابه های بزرگ تر و منظم تری مشاهده شد، درحالی که در دریچه فاقد تبدیل، گردابه ها کوچک تر و تعداد آن ها بیشتر بود. نتیجه گیری: دریچه های سالونی مستطیلی چندگانه دارای تبدیل تدریجی، با بهبود عملکرد هیدرولیکی، می توانند به عنوان ابزاری قابل اعتماد برای اندازه گیری و کنترل جریان در کانال های روباز مورداستفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

دریچه سالونی ، تبدیل تدریجی ، تنش برشی حداکثر ، ضریب دبی ، Flow۳D