«نقش رسانه های اجتماعی در توسعه پایدار: بررسی تاثیر کارآفرینی دیجیتال، جمع سپاری مالی، شبکه سازی حرفه ای و آگاهی محیط زیستی با رویکرد مدل سازی ساختاری و معادلات ساختاری»

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رسانه های اجتماعی در ارتقای دانش و نوآوری اجتماعی و اقتصادی و دستیابی به توسعه پایدار در کلان شهر تهران انجام شده است. این پژوهش درصدد شناسایی چگونگی تاثیرگذاری رسانه های اجتماعی بر ابعاد مختلف توسعه پایدار و تبیین روابط ساختاری میان متغیرهای کلیدی مرتبط با آن است. روش شناسی: پژوهش حاضر با رویکردی ترکیبی انجام شده است. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و مدل سازی ساختاری تفسیری (ISM) استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۵۰ نفر از متخصصان و خبرگان حوزه های رسانه های اجتماعی، توسعه پایدار و کارآفرینی دیجیتال در شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که رسانه های اجتماعی تاثیر معناداری بر توسعه پایدار دارند. در بعد اقتصادی، این بسترها به رشد کارآفرینی دیجیتال و تسهیل جمع سپاری مالی کمک کرده اند. در بعد اجتماعی، رسانه های اجتماعی نقش مهمی در شبکه سازی حرفه ای و بسیج اجتماعی ایفا کرده اند. در بعد زیست محیطی نیز این ابزارها به افزایش آگاهی و مشارکت در فعالیت های محیط زیستی منجر شده اند. نتایج مدل سازی ساختاری تفسیری نشان داد که انتشار اطلاعات نادرست مهم ترین متغیر ریشه ای است که بر سایر متغیرها تاثیر می گذارد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان می دهد که رسانه های اجتماعی از ظرفیت قابل توجهی برای تحقق اهداف توسعه پایدار برخوردارند؛ بااین حال، بهره گیری بهینه از این ظرفیت مستلزم مقابله با چالش هایی همچون انتشار اطلاعات نادرست و تقویت سازوکارهای مدیریت و اعتبارسنجی محتواست. بر این اساس، توسعه سواد رسانه ای، بهبود زیرساخت های دیجیتال، حمایت از کارآفرینی

کلیدواژه ها:

کارآفرینی دیجیتال ، نوآوری اجتماعی ، جمع سپاری مالی ، توسعه پایدار ، رسانه های اجتماعی