نقش رفتار نوآورانه سازمانی در برند سازی مقصد گردشگری

هدف: این پژوهش با هدف بررسی نقش رفتار نوآورانه شرکت های فعال در صنعت گردشگری و زیرسازه های آن در برندسازی مقاصد گردشگری از منظر خبرگان و متخصصان حوزه گردشگری انجام شده است. همچنین، پژوهش حاضر درصدد تبیین تاثیر مولفه های فردی، سازمانی و شبکه ای رفتار نوآورانه بر فرایند تجاری سازی و ارتقای برند مقاصد گردشگری است. روش شناسی: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی پیمایشی انجام شد. پس از مرور نظام مند منابع علمی و استخراج سازه ها و زیرسازه های رفتار نوآورانه شرکت های فعال در صنعت گردشگری، ابزار گردآوری داده ها در قالب پرسشنامه توسط پژوهشگر طراحی و از نظر روایی و پایایی ارزیابی و استانداردسازی شد. جامعه نمونه شامل ۲۳۴ نفر از مدیران، کارشناسان، دانشجویان دکتری و استادان حوزه های گردشگری، بازاریابی و برندسازی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده های گردآوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که رفتار نوآورانه شرکت های فعال در صنعت گردشگری، به طور کلی، تاثیر مثبت و معناداری بر برندسازی مقاصد گردشگری دارد. در میان ابعاد رفتار نوآورانه، عوامل شبکه ای بیشترین و عوامل سازمانی کمترین میزان تاثیر را بر برندسازی مقاصد گردشگری داشتند. همچنین، تنها تفاوت معنادار میان دیدگاه گروه های مختلف پاسخ دهندگان، بین مدیران ارشد و دانشجویان دکتری مشاهده شد. نتیجه گیری: رفتار نوآورانه شرکت های فعال در صنعت گردشگری می تواند به عنوان رویکردی جامع و اثربخش برای ارتقای برند مقاصد گردشگری مورد توجه قرار گیرد. سرمایه گذاری بر سازوکارهای نوآورانه در سطوح فردی، سازمانی و، به ویژه، شبکه ای می تواند نقشی کلیدی در موفقیت فرایند برندسازی ایفا کند و زمینه را برای توسعه پایدار گردشگری و تصمیم گیری موثرتر سیاست گذاران و فعالان این حوزه فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

برند سازی مقاصد گردشگری ، رفتار نوآورانه سازمانی ، عوامل سازمانی ، عوامل شبکه ای ، عوامل فردی