مدل مفهومی سبک همسرداری سازگارانه با رویکرد دینی و روایی سنجی آن

هدف از تحقیق حاضر طراحی مدل مفهومی سازگاری با رویکرد دینی به روش تحلیل محتوای کیفی است. جامعه پژوهش منابع معتبر روایی اسلامی با معیار درجه بندی کتب الف است. روش نمونه گیری به شکل هدفمند و از نوع پیشنهادی گلیزر و استراوس است. گزاره های به دست آمده از این روش دسته بندی و کدگذاری و نهایتا در قالب مدل مفهومی ارائه گردید. برای کسب روایی محتوای پژوهش شاخص های «اعتمادپذیری»، «انتقال پذیری»، «وابستگی» و «اتکاپذیری» گابا و لینکلن مورد استفاده قرار گرفت. در جهت روایی سنجی مولفه ها با استفاده از شاخص (CVR) و (CVI) فرم هایی آماده گردید و مولفه های مورد نظر در معرض نظرات کارشناسان قرار گرفت و نتایج حاصله به تایید مولفه ها انجامید. بر اساس یافته های حاصل از تحلیل متون دینی برای آموزش سازگاری هفت مولفه «همراهی»، «نرم خویی»، «صبر»، «چشم پوشی»، «میانه روی»، «دوراندیشی» و «معنویت گرایی» استخراج شد و این مولفه ها تحت سه عنوان کلی «انعطاف پذیری»، «بازداری» و «ارزش ها» تنظیم گردید که انعطاف پذیری شامل سه مولفه «همراهی»، «نرم خویی»، «میانه روی»، و بازداری دربردارنده دو مولفه «صبر» و «چشم پوشی»، و ارزش ها شامل مولفه های «دوراندیشی» و «معنویت گرایی» است. در ادامه پنج پیامد برای سازگاری تحت عناوین «وسعت رزق»، «کسب موقعیت اجتماعی»، «رسیدن به مطلوب»، «پیشگیری از آسیب ها» و «رشد معنوی» برشمرده شد.

کلیدواژه ها:

مدل مفهومی ، روایی سنجی ، سازگاری ، رویکرد دینی