<span dir="RTL" lang="AR-SA">مقایسه ی تجویز پیشگیرانه مپریدین داخل نخاعی در مقابل داخل وریدی برای لرز پس از بی حسی اسپاینال در سزارین الکتیو: کارآزمایی بالینی سه گروهی، تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 870
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 65
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-870_006
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: لرز، از عوارض شایع بی حسی اسپاینال در سزارین است. این مطالعه با هدف مقایسه ی اثر پیشگیرانه مپریدین داخل نخاعی (Intrathecal) ITو داخل وریدی (Intravenous) IVبر لرز پس از بی حسی اسپاینال در سزارین الکتیو انجام شد. روش ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی شده، دوسوکور و کنترل شده با دارونما، ۱۵۱ مادر باردار کاندید سزارین الکتیو تحت بی حسی اسپاینال وارد شدند. بیماران به سه گروه تقسیم شدند: گروه مپریدین داخل نخاعی (۰/۱ میلی گرم/کیلوگرم؛ ۴۹ نفر)، گروه مپریدین داخل وریدی (۰/۳ میلی گرم/کیلوگرم؛ ۵۱ نفر) و گروه کنترل (دریافت کننده دارونما؛ ۵۱ نفر). بروز و شدت لرز، فشارخون متوسط شریانی (MAP) و دمای بدن ثبت شد یافته ها: روز لرز در گروه داخل نخاعی ۵/۲۴ درصد، در گروه داخل وریدی ۳۳/۳ درصد و در گروه کنترل ۴۹/۰ درصد بود که تفاوت آماری معنی داری را نشان داد (۰/۰۳۴ = P). تفاوت بروز لرز فقط بین گروه داخل نخاعی و کنترل معنی دار بود (۰/۰۱۳ = P). فشارخون متوسط شریانی در دقیقه اول پس از مداخله در گروه داخل وریدی به طور معنی داری کمتر از سایر گروه ها بود (۰۰۰۱۰ > P). تفاوت معنی داری در دمای مرکزی بدن قبل و حین لرز بین گروه ها مشاهده شد (۰/۰۰۰۱ > P). عوارض جانبی تفاوت معنی داری نداشتند. نتیجه گیری: تجویز دوز اندک مپریدین داخل نخاعی در مقایسه با دارونما، موجب کاهش معنی دار بروز لرز پس از بی حسی اسپاینال در سزارین الکتیو شد و در مقایسه با مسیر داخل وریدی، پایداری همودینامیک اولیه بهتری نشان داد. با این حال، با توجه به عدم وجود تفاوت معنی دار آماری بین دو گروه مداخله و همچنین وجود اختلاف در دمای پایه بیماران به عنوان یک عامل مداخله گر تصادفی، نمی توان برتری مطلق آماری برای مسیر داخل نخاعی نسبت به داخل وریدی متصور شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
میلاد مسائلی
استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت های ویژه، مرکز تحقیقات آب و الکترولیت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
فاطمه مهدوی فر
مرکز تحقیقات آب و الکترولیت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
ستایش سیندره
گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکدهی بهداشت، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
بهزاد ناظم رعایا
استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده ی پزشکی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
