<span dir="RTL" lang="AR-SA">بررسی فعالیت ضدبیوفیلمی کاتلیسیدین LL-۳۷ <span dir="RTL" lang="AR-SA">بر سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین جدا شده از بیماران مبتلا به عفونت ادراری

مقدمه: پپتید LL-۳۷ به عنوان یک کاتلیسیدین انسانی در دستگاه ادراری ترشح می شود و با فعالیت ضدبیوفیلمی خود نقش مهمی در حذف عفونت های ادراری ایفا می کند. هدف این مطالعه، ارزیابی فعالیت ضدبیوفیلمی کاتلیسیدین LL-۳۷بر ایزوله های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA) مولد بیوفیلم بود. روش ها: طی سال های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳، تعداد ۱۷۳ ایزوله غیرتکراری از نمونه های ادراری بیماران از آزمایشگاه پاتوبیولوژی در تهران جمع آوری و سویه های MRSA با روش های فنوتیپی و PCR ژن های nucA، mecAوmecC ، شناسایی شدند. تشکیل بیوفیلم با ژلوز قرمز کنگو و میکروتیتر پلیت بررسی شد. مقاومت آنتی بیوتیکی با روش انتشار دیسک طبق دستورالعمل CLSI تعیین و MIC ونکومایسین با روش broth microdilution سنجیده شد. ژن های مرتبط با بیوفیلم، تایپ های SCCmec و ccr و الگوهای پروفاژی با multiplex-PCRشناسایی گردیدند MIC. کاتلیسیدین LL-۳۷ با روش broth microdilution تعیین و اثر غلظت های sub-MIC بر مهار و تخریب بیوفیلم بررسی شد. یافته ها: از مجموع ۱۷۳ ایزولهMRSA ، ۶۱ سویه (۳۵ درصد) مولد بیوفیلم بودند. ژن های icaA و icaD در بیش از ۸۰ درصد ایزوله ها شناسایی شد. پروفاژ SGF و زیرگروه های آن در همه سویه ها حضور داشتند. ۷۹ درصد سویه ها واجد SCCmec تایپ های I-III و اکتسابی از بیمارستان بودند و ۷۲ درصد سویه ها دارای مقاومت چنددارویی بودند. مقادیر MIC برای LL-۳۷ بسته به شدت بیوفیلم بین ۳۲ تا ۵۱۲ میکروگرم/میلی لیتر متغیر بود. غلظت هایsub-MIC به طور معناداری موجب کاهش تشکیل بیوفیلم (۵۶-۴۶ درصد) و تخریب بیوفیلم های تشکیل شده (۶۷- ۴۸ درصد) شدند. نتیجه گیری: LL-۳۷ فعالیت ضدبیوفیلمی قوی در برابر سویه های MRSA نشان داد و می تواند یک گزینه ی درمانی نویدبخش مکمل یا جایگزین در عفونت های ادراری مرتبط با بیوفیلم باشد.

کلیدواژه ها:

پپتید LL-۳۷ ، استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین ، بیوفیلم ، عفونت مجاری ادراری ، تایپینگ مولکولی