پایش تغییر غلظت ترکیبات MicroRNA پرتقال در دوره انبارمانی به کمک یک بیوسنسور نوری مالتی پلکس مبتنی بر انتقال انرژی رزونانسی فورستر

امروزه، اندازه گیری غلظت ترکیبات microRNA در میوه ها به عنوان یک روش کارآمد برای بررسی کیفیت محصولات کشاورزی معرفی شده است. با این حال، روش های موجود برای اندازه گیری این ترکیبات، از جمله واکنش زنجیره ای پلیمراز و میکروآرایه ها، زمان بر و گران بوده و امکان اندازه گیری همزمان چندین ترکیب microRNA را فراهم نمی کنند. در این مطالعه، یک بیوسنسور مبتنی بر انتقال انرژی رزونانس فورستر رنگیزه های فلوئورسانس توسعه داده شد که بر اساس هیبریداسیون پراب های اولیگونوکلئوتیدی برچسب دار شده با این رنگیزه ها و ترکیبات microRNA هدف در حضور نور با طول موج تحریک، سیگنال نوری متناسب با غلظت ترکیبات مورد اندازه گیری را تولید می کند. روش کار بیوسنسور بر اساس تحریک رنگیزه دی مری تیازول اورنج در طول موج ۴۴۰ نانومتر بود که باعث تولید طیف گسترده فلوئورسانس در بازه ۵۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر می شد. در ادامه، دو رنگیزه فلوئورسانس Cy۳ و Cy۵ که طول موج تحریک آنها در این بازه است، باعث تابش قوی در طول موج های به ترتیب ۵۷۰ و ۶۷۰ نانومتر می شدند که شدت تابش متناسب با غلظت ترکیبات microRNA مورد اندازه گیری بود. از این بیوسنسور برای اندازه گیری هم زمان (مالتی پلکس) ترکیبات miRNA۳۹۷ و miRNA۸۲۸ در پرتقال که نقش مهمی در ویژگی های انبارمانی این میوه دارند، استفاده شد. نتایج نشان داد که بیوسنسور توسعه یافته دارای دقت مناسب (خطای بازیابی کمتر از ۱۰ درصد)، بازه خطی وسیع (تا حداکثر ۹ پیکومولار)، و بازتولیدپذیری قابل قبول ست. نتایج این پژوهش همچنین نشان دهنده کاهش معنادار غلظت هر دو ترکیب microRNA مورد بررسی در طول دوره انبارمانی سرد به مدت ۳۰ روز بود. یافته های این مطالعه، کاربرد بیوسنسورهای مبتنی بر انتقال انرژی رزونانس فورستر را در ارزیابی سریع و قابل اعتماد کیفیت میوه در طول دوره انبارداری آشکار می کند.

کلیدواژه ها:

رنگیزه فلوئورسانس ، طول موج انتشار ، واکنش زنجیره ای پلیمراز ، هیبریداسیون