کشت نشایی راهکاری مناسب برای افزایش عملکرد پنبه در کشت پس از گندم
محل انتشار: مجله ترویجی گیاهان دانه روغنی، دوره: 8، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AJOP-8-1_002
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
کشاورزان پنبهکار به دلیل کم آبی، همزمان شدن کشت پنبه با آبیاری گندم و اقتصادی نبودن پنبه، کشت پنبه را بعد از برداشت گندم انجام می دهند. کشت پنبه بعد از برداشت گندم به دلیل کوتاه شدن دوره رشد و فرارسیدن سرما در انتهای فصل رشد دچار خسارت شده و با چالش همراه است. کشت نشایی پنبه راهکاری برای رفع این مشکل و افزایش کارآیی زمین و اقتصادی شدن زراعت پنبه است. در این تحقیق سه رقم پنبه (ساجدی، تابان و گلستان) به دو صورت بذری و کشت نشاء در سینی نشاء در سطح سه هکتار در بجنورد کشت شدند. جهت مقایسه کشت نشایی با کشت بذری، بذر این سه رقم نیز در زمان انتقال نشاء در مزرعه کشت شدند. نتایج نشان داد که رشد نشاها بهتر از بذری بود به نحوی که حدود ۲۰ روز زودتر به گل رفتند و غوزه ها سریع تر باز شدند. همچنین باز شدن غوزه ها نیز در هر سه رقم در کشت نشایی سریع تر از کشت بذری بود، به عبارتی کشت نشایی سبب تسریع مراحل رشدی و زودرسی شده است. همین موضوع سبب شده علی رغم کمتر بودن وزن غوزه هر سه رقم در روش کشت نشایی از بذری، عملکرد چین اول هر سه رقم در کشت نشایی بیشتر از کشت بذری بود. به طور مثال، وزن غوزه رقم تابان در کشت بذری و نشایی به ترتیب برابر با ۶/۰۵ و ۵/۴۷ گرم بود، ولی با این وجود عملکرد این رقم در کشت نشایی (۵۳۴۷ کیلوگرم در هکتار) به مقدار ۳۳/۶۷ درصد بیشتر از کشت بذری (۴۰۰۰ کیلوگرم در هکتار) بود. تحقیقات نشان داده است که اگر کشت نشایی سبب افزایش حداقل ۵۰۰ کیلوگرم وش در هکتار گردد، هزینه های کشت نشایی را پوشش داده و بیشتر از این مقدار، سود حاصل از نشاکاری است.
نویسندگان
شهرام نوروزیه
دانشیار موسسه تحقیقات پنبه کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران.