ارزیابی تاثیر کودهای شیمیایی، آلی و زیستی بر عملکرد دو رقم سیاه دانه در استان گلستان

سیاه دانه یکی از گیاهان دارویی و دانه روغنی با ارزش اقتصادی بالا است که مدیریت صحیح تغذیه آن نقش مهمی در افزایش عملکرد و کاهش هزینه های تولید دارد. به منظور بررسی تاثیر کودهای شیمیایی، زیستی و آلی بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام پابلند و پاکوتاه سیاه‎دانه، آزمایشی به صورت کرت‎های خرد شده در قالب طرح بلوک‎های کامل تصادفی با ۳ تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه گنبدکاووس، در سال زراعی ۱۴۰۲ انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل دو رقم پابلند و پاکوتاه سیاه‎دانه به عنوان عامل اصلی و۵ نوع کود شامل شاهد (بدون اعمال هیچ گونه کود)، کود شیمیایی (اوره ۴۶ درصد)، کود بیولوژیک باسیلوس سوبتیلیس، کود آلی کمپوست قارچ و ورمی کمپوست به عنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد استفاده از کودهای آلی و زیستی، به ویژه کمپوست قارچ و ورمی کمپوست، موجب بهبود رشد گیاه، افزایش تعداد کپسول و دانه و در نهایت افزایش عملکرد سیاه دانه شد. عملکرد حاصل از مصرف کود زیستی مشابه کود شیمیایی بود که این موضوع نشان دهنده امکان کاهش مصرف کودهای شیمیایی است. با توجه به اختلاف اندک عملکرد  بین دو رقم با توجه به دوره رشد کوتاهتر رقم پاکوتاه که امکان فرار از تنش گرمای انتهای فصل را فراهم می‎کند، این رقم نیز به‎عنوان گزینه‎ای مناسب و اقتصادی برای کشت در شرایط دیم استان گلستان معرفی می‎شود.  بر اساس نتایج، استفاده از کودهای آلی و زیستی می تواند به عنوان راهکاری موثر برای افزایش عملکرد سیاه دانه، کاهش هزینه های تولید و حرکت به سمت کشاورزی پایدار در استان گلستان مورد توصیه قرار گیرد.