ارزیابی تاثیر دانه بندی مصالح سنگی بر مشخصات مکانیکی و حساسیت رطوبتی مخلوط آسفالتی سرد بازیافتی

با گذشت زمان، روسازی های آسفالتی تحت تاثیر ترافیک و عوامل محیطی دچار خرابی شده و نیازمند تعمیر و نگهداری می شوند. بازیافت سرد مخلوط آسفالتی روشی پایدار برای استفاده مجدد از تراشه های آسفالتی است. عملکرد این مخلوط ها علاوه بر نوع و درصد قیرآبه مصرفی به دانه بندی مصالح سنگی نیز وابسته است. با توجه به احتمال عدم رعایت دقیق دانه بندی حین اجرا، هدف این پژوهش بررسی تاثیر تغییرات دانه بندی، به ویژه منحنی های خارج از محدوده های مجاز ناشی از خطاهای اجرایی، بر خواص مکانیکی مخلوط آسفالتی سرد بازیافتی است. یک طرح دانه بندی پایه مطابق تیپ ۴ نشریه ۳۳۹ و چهار طرح خارج از محدوده مجاز طراحی گردید. برای ارزیابی، از آزمایش مقاومت مارشال در سن ۷ روز و آزمایش مقاومت کششی غیرمستقیم در سنین ۷ و ۲۸ روز استفاده شد. نتایج نشان داد که افزایش درشت دانه یا کاهش فیلر موجب کاهش مقاومت مارشال تا ۱۸ و ۷ درصد می شود، در حالی که افزایش ریزدانه و کاهش درشت دانه مقاومت مارشال را تا ۳۰ و ۲۲ درصد نبست به طرح پایه افزایش می دهد. همچنین، کاهش ریزدانه مقاومت کششی غیرمستقیم را تا ۲۰ درصد کاهش داده و در طرح های افزایش ریزدانه، کاهش و افزایش درشت دانه موجب افزایش مقاومت کششی غیرمستقیم به ترتیب ۱۱، ۱۶ و ۵/۱ درصد نسبت به طرح پایه شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که به طور کلی، کنترل دقیق مقدار ریزدانه و فیلر در اجرای مخلوط آسفالتی سرد ضروری است، زیرا این اجزا بیشترین تاثیر را بر مقاومت و انسجام مخلوط دارند.

کلیدواژه ها:

آسفالت سرد بازیافتی ، تراشه آسفالتی ، مصالح سنگی ، دانه بندی ، فیلر ، مقاومت مارشال ، حساسیت رطوبتی