شناسایی و ارائه مدل عوامل موثر بر یادگیری درس ریاضی دوره ابتدایی با رویکرد نگاشت شناختی فازی

پیشینه و اهداف: پژوهش حاضر با هدف ارائه نگاشت شناختی فازی عوامل موثر بر یادگیری درس ریاضی دوره ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ انجام شد. روش : پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های آمیخته(کیفی – کمی) و از نوع متوالی – اکتشافی است. در بخش کیفی از رویکرد فراترکیب و از روش پیشنهادی سندلوسکی و باروس (۲۰۰۷) استفاده شد. جامعه ی آماری بخش اول، شامل کلیه ی متون و مقالات علمی داخلی و خارجی به تعداد ۷۵ مقاله که پس از غربالگری ۴۵ مقاله بررسی و از روش کد کذاری باز مورد تحلیل قرار گرفت و بخش کمی تدوین پرسشنامه ماتریسی جهت وزن دهی و رتبه بندی عوامل موثر بود که در اختیار ۱۰ نفر از خبرگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند قرار گرفت. تحلیل داده ها و فرآیند رتبه بندی عوامل، با بهره گیری از تکنیک تصمیم گیری چندمعیاره فازی، به طور مشخص نگاشت شناختی فازی انجام پذیرفت..یافته ها: نتایج نشان داد که چهار عامل کار بردی سازی تدریس، پروتکل های مداخله ای، تلفیق در برنامه درسی ریاضی و استفاده از روش های تدریس مشارکتی و فعال در آموزش ریاضی به ترتیب دارای بیشترین درجه درونی، و در نهایت عوامل تلفیق برنامه درسی ریاضی، توجه به فرهنگ و زبان بومی در آموزش ریاضی، توجه به تفکر منطقی – ریاضی در فرایند آموزش و استفاده از روش های تدریس مشارکتی و فعال در آموزش ریاضی به ترتیب دارای بیشترین درجه مرکزیت بودند. نتیجه گیری: با شناسایی عوامل موثر بر یادگیری ریاضی، می توان روش های تدریس، محتوای آموزشی، و برنامه های درسی را بهبود بخشید و در نتیجه کیفیت آموزش ریاضی را افزایش داد. این عوامل موثر به سیاست گذاران آموزشی کمک کند تا تصمیمات بهتری در مورد آموزش معلمان و طراحی برنامه های آموزشی بگیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، ریاضی ، دوره ابتدایی ، نگاشت شناخت فازی