طراحی مدل شناسایی و انتقال دانش ضمنی کارکنان باسابقه شهرداری تهران به نیروهای جدید

دانش ضمنی بخش مهمی از سرمایه دانشی سازمان است که در تجربه، قضاوت حرفه ای، مهارت های عملی، الگوهای ذهنی و شیوه های حل مسئله کارکنان شکل می گیرد و برخلاف دانش صریح، به سادگی در دستورالعمل ها و اسناد رسمی ثبت نمی شود. در سازمان های عمومی بزرگی مانند شهرداری تهران، بازنشستگی، جابه جایی یا خروج کارکنان باسابقه می تواند خطر از دست رفتن بخشی از این دانش را افزایش دهد. هدف این مقاله طراحی مدلی کاربردی برای شناسایی، مستندسازی، انتقال و تثبیت دانش ضمنی کارکنان باسابقه شهرداری تهران در میان نیروهای جدید است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از ادبیات مدیریت دانش، انتقال دانش بین نسلی، مربی گری و یادگیری سازمانی تدوین شده است. شواهد پژوهشی نشان می دهد انتقال دانش ضمنی بیش از آنکه صرفا به سامانه های اطلاعاتی وابسته باشد، به تعامل اجتماعی، ارتباطات درون سازمانی، مربی گری، یادگیری حین کار، روایت گویی، تیم های مشترک و جو اعتماد نیاز دارد. مرور نظام مند سال ۲۰۲۴ نیز نشان داده است که در فرایندهای انتقال دانش هنگام تغییر نسلی، ارتباطات درون سازمانی و رویکردهای جمعی برای انتقال دانش صریح و ضمنی نقش برجسته ای دارند. بر اساس این شواهد، مدل پیشنهادی مقاله در شش مرحله شامل شناسایی دانشوران کلیدی، نقشه برداری دانش، استخراج و ثبت دانش، جفت سازی انتقال دهنده و گیرنده، یادگیری و تمرین در محیط واقعی و ارزیابی و تثبیت دانش طراحی شده است. اجرای این مدل می تواند به کاهش ریسک از دست رفتن دانش، تسریع سازگاری نیروهای جدید و تقویت حافظه سازمانی کمک کند؛ با این ملاحظه که اثربخشی آن به حمایت مدیریتی، اعتماد، مشوق های مناسب و تناسب روش انتقال با ماهیت دانش وابسته است.

کلیدواژه ها:

دانش ضمنی ، انتقال دانش ، مدیریت دانش ، کارکنان باسابقه ، شهرداری تهران