طراحی نظام پایش و ارزیابی اثربخشی برنامه های ورزشی شهرداری تهران بر اساس میزان مشارکت واقعی شهروندان

برنامه های ورزشی شهری زمانی می توانند مبنای تصمیم گیری اثربخش قرار گیرند که ارزیابی آنها تنها بر تعداد برنامه های اجراشده، ظرفیت اسمی یا ثبت نام اولیه متمرکز نباشد و میزان استفاده واقعی و استمرار مشارکت شهروندان نیز سنجیده شود. در شهرداری تهران، گستردگی مناطق، تنوع جمعیتی، تفاوت ویژگی های محله ای و تعدد مراکز و برنامه های ورزشی، ضرورت وجود یک نظام پایش منسجم را افزایش می دهد. هدف این مقاله طراحی نظامی برای پایش و ارزیابی اثربخشی برنامه های ورزشی شهرداری تهران بر اساس میزان مشارکت واقعی شهروندان است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی و کاربردی است و با استفاده از ادبیات ارزیابی عملکرد، مدیریت خدمات عمومی، مشارکت شهروندی و مدیریت برنامه ها تدوین شده است. در الگوی پیشنهادی، مشارکت واقعی مفهومی فراتر از ثبت نام است و ابعادی مانند حضور واقعی، استمرار مشارکت، استفاده از ظرفیت، تکرار استفاده و پوشش گروه هدف را دربر می گیرد. نظام پیشنهادی در شش مرحله شامل تعریف شاخص ها و استاندارد داده، ثبت و تجمیع داده های مشارکت، کنترل و تحلیل داده ها، ارزیابی اثربخشی، بازخورد مدیریتی و اقدام اصلاحی و در نهایت پایش مجدد و بهبود مستمر طراحی شده است. این الگو می تواند به مدیریت شهری کمک کند تا فاصله میان ظرفیت ارائه شده و استفاده واقعی شهروندان را شناسایی کرده و تصمیم های مربوط به طراحی، زمان بندی، ظرفیت و تخصیص منابع برنامه های ورزشی را داده محورتر کند. اعتبارسنجی نهایی مدل نیازمند اجرای آزمایشی در مراکز یا مناطق منتخب و مقایسه وضعیت قبل و بعد از اجرای نظام پایش است.

کلیدواژه ها:

پایش عملکرد ، ارزیابی اثربخشی ، برنامه های ورزشی ، مشارکت واقعی شهروندان ، شهرداری تهران ، خدمات ورزشی ، شاخص های عملکرد