طراحی الگوی استفاده اشتراکی از ظرفیت اماکن ورزشی شهرداری تهران میان مناطق و محلات کم برخوردار

اماکن ورزشی شهرداری تهران، به دلیل تفاوت در تراکم جمعیت، سطح توسعه یافتگی و منابع مالی مناطق، به صورت نابرابر در سطح شهر توزیع شده اند و بسیاری از محلات کم برخوردار با کمبود جدی دسترسی به فضای ورزشی مناسب روبه رو هستند؛ در حالی که در برخی مناطق دیگر، ظرفیت این اماکن در ساعات و روزهای معینی کمتر از حد مطلوب استفاده می شود. هدف این مقاله، طراحی الگویی برای استفاده اشتراکی از ظرفیت اماکن ورزشی شهرداری تهران میان مناطق و محلات کم برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی و تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد استفاده اشتراکی، به معنای بازتخصیص برنامه ریزی شده ظرفیت خالی یا کم استفاده اماکن ورزشی موجود به نفع محلات کم برخوردار مجاور یا دورتر، می تواند بدون نیاز به سرمایه گذاری قابل توجه در ساخت وساز جدید، دسترسی به خدمات ورزشی را افزایش دهد. الگوی پیشنهادی این پژوهش شامل پنج مرحله نقشه برداری ظرفیت، شناسایی و اولویت بندی محلات کم برخوردار، طراحی سازوکار تخصیص و زمان بندی، تدوین چارچوب حقوقی و مالی، و پایش و ارزیابی مستمر است. همچنین یافته ها نشان می دهد موفقیت این الگو مستلزم رفع نگرانی های مربوط به مسئولیت حقوقی، هزینه های نگهداری و پشتیبانی، و ایجاد سازوکار شفاف اطلاع رسانی و رزرو است. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران شهرداری تهران در طراحی و اجرای الگویی عادلانه و کم هزینه برای بهره برداری بهینه از ظرفیت اماکن ورزشی موجود کمک کند.

کلیدواژه ها:

استفاده اشتراکی ، اماکن ورزشی ، عدالت فضایی ، محلات کم برخوردار ، شهرداری تهران.