برآورد دبی حداکثر سیلاب در حوضه های فاقد آمار (مطالعه موردی: رودخانه های شهرستان شاهرود )

هدف: ارزیابی دقت روش های تجربی (دیکن، فولر، سیلاب ویژه و فرانکو-رودیر) در برآورد دبی سیلاب رودخانه های فاقد آمار هیدرومتری شهرستان شاهرود و تعیین مناسب ترین روش برای هر رودخانه. روش پژوهش: با استفاده از داده های رودخانه های تاش سفلی، فرحزاد، ابرسج و مجن، دبی سیلاب به کمک روش های تجربی و روش آماری محاسبه شد و سپس دقت روش های تجربی از طریق مقایسه با نتایج روش آماری و بررسی خطای نسبی ارزیابی گردید. یافته ها: بهترین روش تجربی برای رودخانه های تاش سفلی، فرحزاد، مجن (بند انحرافی–دوراهی) و ابرسج به ترتیب روش های سیلاب ویژه، فولر، دیکن و فرانکو-رودیر بود. همچنین خطای نسبی این روش ها به ترتیب ۳۵.۶، ۳.۷، ۱۴.۸ و ۳۸.۹ درصد به دست آمد. نتیجه گیری: روش های تجربی، با وجود تفاوت در میزان دقت، می توانند در حوضه های فاقد آمار هیدرومتری برای برآورد سیلاب مورداستفاده قرار گیرند و انتخاب روش مناسب برای هر حوضه، دقت برآورد را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

حوضه آبخیز ، روابط تجربی ، رودخانه ، سیلاب