تاثیر مکان هسته بتن آسفالتی در سد سنگ ریزه ای بر تحلیل احتمالاتی پایداری شیب پایین دست در شرایط جریان پایدار

هدف: هدف این مقاله، بررسی تاثیر موقعیت هسته آسفالتی در سدهای سنگریزه ای بر میزان دبی عبوری و پایداری شیب پایین دست در شرایط جریان پایدار است. همچنین، تحلیل حساسیت پارامترهای موثر بر پایداری سد، به ویژه زاویه اصطکاک مصالح پوسته سد، مورد توجه قرار گرفته است. روش پژوهش: این مطالعه با استفاده از تحلیل های عددی و مدل سازی شرایط هیدرولیکی و مکانیکی سد انجام شده است. تاثیر جابه جایی هسته آسفالتی از سمت بالادست به پایین دست بر روی دبی نشت، ضریب ایمنی و قابلیت اطمینان شیب پایین دست در شرایط استاتیکی و شبه استاتیکی بررسی شده است. همچنین، تحلیل حساسیت برای تعیین پارامترهای کلیدی موثر بر پایداری سد انجام گرفته است. یافته ها: جابه جایی هسته آسفالتی به سمت پایین دست، باعث افزایش دبی عبوری از سد می شود. این جابه جایی، ضریب ایمنی و قابلیت اطمینان شیب پایین دست را در شرایط استاتیکی و شبه استاتیکی کاهش می دهد. بر اساس تحلیل حساسیت، زاویه اصطکاک مصالح پوسته سد بیشترین تاثیر را بر پایداری شیب پایین دست دارد. نتیجه گیری: موقعیت هسته آسفالتی در سدهای سنگریزه ای نقش تعیین کننده ای در عملکرد هیدرولیکی و پایداری سازه دارد. قرارگیری هسته در سمت بالادست، نه تنها نشت آب را کاهش می دهد، بلکه پایداری شیب پایین دست را نیز بهبود می بخشد. همچنین، زاویه اصطکاک مصالح پوسته سد به عنوان پارامتر کلیدی در طراحی این نوع سدها باید مورد توجه ویژه قرار گیرد. این یافته ها می توانند در بهینه سازی طراحی سدهای سنگریزه ای با هسته آسفالتی موثر باشند

کلیدواژه ها:

هسته بتن آسفالتی ، سد سنگریزه ای ، آنالیز احتمالاتی ، جریان پایدار ، آنالیز حساسیت