<span lang="AR-SA">تحلیل راهبردی تجارب زیسته دانشجو معلمان از کاربرد هوش مصنوعی در آموزش عالی: از فرصت سازی تا دوگانگی های متناقض نما

در طی چند دهه اخیر، با رشد شتابان فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزش عالی با فرصت ها و چالش های بی سابقه ای مواجه شده اند. این امر ضرورت بازاندیشی در راهبردهای یاددهی - یادگیری و سیاست گذاری های آموزشی را دوچندان ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل راهبردی تجارب زیسته دانشجو معلمان از کاربرد هوش مصنوعی در آموزش عالی، به شیوه کیفی و مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی انجام شد. جامعه پژوهش شامل ۴۳ دانشجو معلم است که با روش تدریس مبتنی بر استفاده آزاد از نرم افزارهای هوش مصنوعی آموزش دیدند. با استفاده از نمونه گیری هدف مند ۱۸ مشارکت کننده تا رسیدن به اشباع مضمونی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری شد. روش تحلیل داده ها، تحلیل مضمون با رویکرد براون و کلارک بود که با استفاده از روش بازبینی همتایان و بررسی اعضا اعتبارسنجی شد. یافته ها در سه حوزه اصلی دربرگیرنده مزایای استفاده از هوش مصنوعی شامل ۵ مضمون اصلی تحول در آموزش، توانمندسازی دانشجویان، دسترسی و انعطاف پذیری، الزامات، تعامل اجتماعی؛ محدودیت های استفاده از هوش مصنوعی شامل ۶ مضمون اصلی: مشکلات سلامتی، موانع دسترسی و عملکرد، چالش های فنی، چالش های آموزشی، چالش های اخلاقی و امنیتی وآینده نگاری و در نهایت دوگانگی های متناقض نما شامل ۴ مضمون اصلی جهت گیری محتوای هوش مصنوعی، سرعت یادگیری، مدیریت زمان در تدریس، تمرکز حواس در کلاس سازماندهی شدند. این دوگانگی ها نشان دهنده پیامدهای متناقض نما هوش مصنوعی هستند، مانند افزایش سرعت یادگیری که همزمان با خطر بمباران اطلاعاتی و کاهش تمرکز دانشجویان همراه است. بر اساس این یافته ها، بهره گیری راهبردی از هوش مصنوعی مستلزم سیاست گذاری هوش مندانه، طراحی چارچوب های اخلاقی، توسعه زیرساخت های فناورانه، و توانمندسازی مستمر معلمان و دانشجویان است. این مطالعه نتایج قابل توجهی را برای بازنگری برنامه های درسی و تدوین سیاست های منسجم به منظور بهره گیری آگاهانه و مسئولانه از هوش مصنوعی در آموزش عالی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش عالی ، مدیریت راهبردی آموزشی ، تجارب زیسته ، دوگانگی های پارادوکسیکال