بررسی نقش تعدیل گر سن افراد در رابطه مدت زمان ازدواج و انسجام خود با عملکرد خانواده زنان در آستانه طلاق در دو مرحله از چرخه زندگی

یکی از عوامل تعیین کننده در بروز طلاق، عملکرد خانوادگی است. آنچنانکه می توان گفت، عملکرد مطلوب خانواده با سبک های حل تعارضی که اعضاء خانواده برای حل مشکلات استفاده می کنند، رابطه داشته و از فرسودگی زوجین جلوگیری می کند. با توجه به اهمیت عملکرد خانواده در بروز طلاق، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تعدیل کننده سن افراد در رابطه مدت زمان ازدواج و انسجام خود با عملکرد خانواده در زنان در آستانه طلاق در دو مرحله از چرخه زندگی (قبل از تولد فرزند و بعد از تولد فرزند) انجام شد. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زنان در آستانه طلاق مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره شهر سبزوار در پاییز سال ۱۴۰۱ بود که ۲۷۰ نفر به عنوان نمونه ی پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه فردی-دموگرافیک (اطلاعات سن و طول مدت ازدواج)، عملکرد خانواده (اپشتاین، بالدوین و بیشاب (۱۹۸۳) و مقیاس انسجام خود قربانی، واتسون و هرگیس(۲۰۰۸) بود. برای تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. پردازش اطلاعات و بررسی فرضیه ها بااستفاده از نرم افزارهای spss۲۲ و Smart-pls۳ صورت گرفت. نتایج به دست آمده از مدل یابی معادلات ساختاری حاکی از آن است تفاوت معنی داری بین نقش تعدیل کننده سن دررابطه انسجام خود با عملکرد خانواده در هر دو گروه وجود دارد، و تنها در گروه بعد از تولد فرزند سن در رابطه انسجام خود باعملکرد خانواده نقش تعدیلگر ایفا نمود (۰۵/۰>p، ۱۱/۰=𝛽)؛ ولیکن سن دررابطه انسجام خود با عملکرد خانواده در گروه قبل از تولد فرزند نقش تعدیل کننده نداشت (۰۵/۰

کلیدواژه ها:

انسجام خود ، زنان در آستانه طلاق ، سن ، طول مدت زمان ازدواج ، عملکرد خانواده