تدوین الگوی فرزندآوری مبتنی بر تجارب زیسته مادران شاغل پرفرزند با رضایت بالا از زندگی: پژوهش کیفی

سالخوردگی جمعیت بحرانی است که ایران را تهدید می کند. تدوین سیاست های جمعیتی توسط سیاست گزاران ضرورتی انکار ناپذیر است. هدف پژوهش تدوین الگوی فرزندآوری مبتنی بر تجارب زیسته مادران شاغل پرفرزند با رضایت بالا از زندگی بود. این پژوهش با روش کیفی نظریه ی زمینه ای و الگوی اشتراس و کوربین انجام گرفت. جامعه ی مورد مطالعه تمامی مادران ۳ فرزند و بالاتر ساکن شهر تهران در سال ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند و روش نمونه گیری نیز هدفمند و با شیوه گلوله برفی بود . در این پژوهش از اشباع داده ها استفاده گردید که در نفر بیستم به این مهم دست یافته شد. روش تجزیه و تحلیل داده ها با پارادایم کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. ابعاد مدل کیفی استخراج شده، شامل علل زمینه ساز (ویژگی های فردی، باوری، انگیزه ها و نیازها)، علل مداخله گر (ارزش فرزند و شبکه های اجتماعی)، راهبردها (تربیتی، حمایتی، فردی و زوجی)، پیامدها (درون خانوادگی، رشد شخصیت مادر، رشد شخصیت فرزندان، پشتیبانی و عوارض جسمانی) و موانع (رخدادهای طبیعی در چرخه زندگی، شغلی، ارتباطی، رسانه، فرهنگی-اجتماعی-اقتصادی) بودند. نتایج نشان داد، عوامل باوری (خصوصا باورهای مذهبی)، شخصیتی، انگیزشی، نیازها و مهارتی در مواجهه با مشکلات و موانع در انتخاب پرفرزندی و درنظر گرفتن فرزندآوری به مثاله جهاد (مقوله هسته) نقش بسزایی دارند. با توجه به اینکه اغلب پژوهش های موجود به مطالعه مشکلات فرزندآوری پرداخته بودند، نتایج مطالعه حاضر در ارائه مدل فرزندآوری مادران پرفرزند دارای رضایت از زندگی بالا، می تواند الگویی مناسب جهت بهره برداری در سیاست گذاری ها در زمینه فرزندآوری در ذیل نظریات فرهنگی- اجتماعی باشد.

کلیدواژه ها:

الگوی فرزندآوری ، مادران شاغل ، مادران رضایتمند ، پرفرزندی