نقش میانجی گر خردورزی در رابطه حجاب و سلامت روانی

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گر خردورزی در رابطه میان حجاب و سلامت روانی بود. جامعه پژوهش را کلیه زنان بزرگسال ساکن تهران تشکیل دادند. برای انجام این پژوهش ۳۱۹ نفر از زنان در طیف حجاب کامل تا بی حجاب به صورت تصادفی وارد پژوهش شدند و پرسشنامه ها‎ ی رعایت حجاب OH) ، مقایس سلامت روانی )MHI-۲۸) و خردمندی آردلت (۳D-WS) را پر کردند.( جهت تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و آزمون سوبل استفاده شد. از نرم افزار SPSS (نسخه ۲۴ و برای مدلسازی معادلات ساختاری از نرم افزار AMOS نسخه ۲۴ استفاده شد. نتایج حاکی از رابطه مثبت میان بهزیستی روان شناختی و حجاب (۲۰۳/۰=r و ۰۰۱/۰>P، رابطه منفی میان درماندگی روان شناختی و حجاب (۱۱۳/۰-=r و ۰۴۴/۰>P، رابطه مثبت میان خردورزی و سلامت روانی (۰۰۱/۰>P و ۵۱/۰+=Beta و رابطه مثبت میان خردورزی و حجاب (۰۰۱/۰>P و ۱۱/۰+=Beta) بود. همچنین نتایج نشان داد (۹۸۴/۲=Sobel Test و ۰۰۳/۰=P) که خردورزی در رابطه حجاب و سلامت روانی نقش میانجی گر را ایفا می کند. می توان با کمک به ارتقاء سطح سلامت روانی و خردورزی مردم جامعه، به بهبود وضعیت حجاب آن ها کمک کرد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روان شناختی ، پریشانی روان شناختی ، حجاب اسلامی ، خردورزی ، سلامت روانی