نگاهی به مولفه های روان شناسی مثبت گرا در اشعار منتخب نوجوان

سلیگمن (Seligman) بنیان گذار روان شناسی مثبت گرا، مولفه های مختلفی از جمله شادی، امید، خوش بینی، تاب آوری و خودکارآمدی را به عنوان عناصر کلیدی خوشبختی و رفاه روان شناختی معرفی کرده است. توجه به مولفه های روان شناسی مثبت گرا و انعکاس آن ها در آثار کودکان و نوجوانان، نقش مهم و تعیین کننده ای در زندگی آن ها دارد. در این پژوهش، با استفاده از روش توصیفی تحلیلی، اشعار منتخب نوجوان براساس مولفه های روان شناسی مثبت گرا بررسی و تحلیل شده است. اشعار بررسی شده از مجموعه اشعار نوجوان امروز، انتشارات کانون پرورش فکری کودک و نوجوان است. نتایج پژوهش نشان داد که از میان مولفه های روان شناسی مثبت گرا در میان حدود چهارصد نمونه شعری از مجموعه اشعار نوجوان، مولفه ی امید و امیدواری با ۵۷ نمونه، شادی با ۴۳ نمونه و تاب آوری با  پانزده نمونه، بیشترین و خودکارآمدی با سیزده و خوش بینی با  یازده نمونه، کمترین استفاده و کاربرد را داشته است. در مجموعه اشعار شاعرانی چون: مهدیه نظری (نه نمونه)، داود لطف الله (هفت نمونه) و افسانه شعبان نژاد (شش نمونه)، مولفه ی امید و امیدواری بیشترین کاربرد و بسامد را داشته است و در شعر شاعرانی چون مهدی مرادی، محمود پوروهاب، کمال شفیعی، حامد محقق، داود لطف الله و منیره هاشمی مولفه های تاب آوری و خوش بینی مشاهده نشده است. فاضل ترکمن (سه نمونه) و جمال الدین اکرمی (سه نمونه) در مقایسه با دیگر شاعران از مولفه ی خودکارآمدی بیشتر استفاده کرده اند.

کلیدواژه ها:

امید و خوش بینی ، تاب آوری و خودکارآمدی ، روان شناسی مثبت گرا ، شادی ، شعرنوجوان