<span dir="ltr"><span lang="FA">توسعه گردشگری و باز ساخت اجتماعی <span lang="FA">در نواحی روستایی: تحلیلی بر پیداشوندگی اجتماعی در جوامع میزبان

گردشگری روستایی به عنوان یکی از راهبردهای توسعه پایدار، نقش مهمی در بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی جوامع محلی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر توسعه گردشگری روستایی بر پیداشوندگی اجتماعی در جوامع محلی انجام شده است. پیداشوندگی اجتماعی به فرایند شکل گیری ظرفیت های جدید اجتماعی، هویت جمعی و سرمایه های نوین در بستر تعاملات محلی اشاره دارد. روش تحقیق حاضر توصیفی-پیمایشی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته در بین ۲۵۹ نفر از ساکنان ۸ روستای گردشگری در شهرستان رامیان جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که توسعه گردشگری روستایی بر هفت شاخص از هشت شاخص پیداشوندگی اجتماعی تاثیر معناداری داشته است. برون گرایی اجتماعی، انسجام اجتماعی و خودکارآمدی محلی بیشترین تاثیر را پذیرفته اند، در حالی که حساسیت فرهنگی کمترین تاثیر را نشان داده است. تحلیل رگرسیون نیز تاثیر قوی زیرساخت های گردشگری و درآمدهای ناشی از گردشگری را بر پیداشوندگی اجتماعی تایید کرد. همچنین، تحلیل مسیر نشان داد که مشارکت محلی با ضریب ۷۰/۰ اثر کلیدی در تقویت پیداشوندگی اجتماعی دارد. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که توسعه گردشگری روستایی می تواند به شرط مشارکت فعال جامعه محلی، توزیع عادلانه منافع و تقویت زیرساخت ها، به تحولات اجتماعی پایدار در جوامع روستایی منجر شود. این یافته ها می تواند به سیاست گذاران در طراحی برنامه های گردشگری اجتماع محور کمک کند.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری ، گردشگری روستایی ، پیداشوندگی اجتماعی ، اجتماع محلی ، مقصدهای روستایی