<span lang="FA">مدل داده بنیان توسعه گردشگری کشاورزی بر پایه ارزیابی تناسب اراضی <span lang="FA">(مطالعه موردی: غرب استان اصفهان)

هدف پژوهش تبیین فرایند توسعه گردشگری کشاورزی مبتنی بر ارزیابی تناسب اراضی در منطقه غرب استان اصفهان و ارائه مدل پارادایمی در این زمینه است. مطالعه حاضر از نوع کاربردی با رویکرد کیفی است که با روش تئوری داده بنیاد اجرا گردید. در این پژوهش مدل نهایی در قالب مدل پارادایمی اشتراوس و کوربین ارایه شده است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۶ نفر از خبرگان حوزه گردشگری و کشاورزی جمع آوری و با استفاده از کدگذاری در سه مرحله باز، محوری و انتخابی تحلیل شد .بر اساس تحلیل داده ها، مدل نهایی پژوهش در قالب یک پارادایم شامل ۱۰ بعد و ۲۸ مولفه طراحی گردید. یافته ها نشان داد ارزیابی تناسب اراضی به عنوان مقوله محوری، تحت تاثیر شرایط علی (منابع و محرک های گردشگری کشاورزی) قرار دارد و از طریق راهبردهای سیاست گذاری و توانمندسازی و با درنظرگرفتن شرایط زمینه ای (زیرساخت ها و بازاریابی) و مداخله گر (عوامل سازمانی و کلان)، به توسعه پایدار در ابعاد اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیست محیطی منجر می شود. نوآری اصلی پژوهش حاضر، ارائه یک مدل یکپارچه است که در آن «ارزیابی تناسب اراضی» به عنوان مقوله محوری، در تعامل نظام مند با عوامل اقتصادی، نهادی، زیرساختی و بازاریابی، مسیر توسعه گردشگری کشاورزی را توضیح می دهد؛ در حالی که مطالعات پیشین عمدتا به شناسایی عوامل پراکنده یا پهنه بندی فیزیکی اراضی بسنده کرده اند. نتایج پژوهش بر این نکته تاکید دارد که موفقیت در توسعه گردشگری کشاورزی مستلزم اتخاذ رویکردی نظام مند و مبتنی بر ارزیابی علمی قابلیت های محیطی است. مدل ارائه شده می تواند به عنوان نقشه راهی جامع برای برنامه ریزان و تصمیم گیران در جهت توسعه پایدار گردشگری کشاورزی در مناطق مشابه مورد استفاده قرار گیرد و به سیاست گذاران و برنامه ریزان کمک کند تا با اولویت بندی فضایی اراضی مستعد، تخصیص هدفمند زیرساخت ها و تدوین سیاست های حمایتی مبتنی بر قابلیت های محیطی، مسیر توسعه پایدار گردشگری کشاورزی را در مناطق روستایی هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

گردشگری کشاورزی ، ارزیابی تناسب اراضی ، نظریه داده بنیاد ، توسعه پایدار ، استان اصفهان