تحلیل ظرفیت های قانون اساسی ج.ا.ا در خصوص مشارکت مسئولانه مردم در عرصه حکمرانی بر اساس نظریه خلافت انسان شهید صدر (ره)

مشارکت مردم در نظام های سیاسی یکی از مهم ترین عوامل کارآمدی و پایداری حکومت ها به شمار می رود. در حکومت اسلامی، این مشارکت نه تنها به عنوان یک حق اجتماعی بلکه به مثابه تکلیفی دینی نیز مطرح است. این مقاله باهدف بررسی ظرفیت های قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در خصوص مشارکت مسئولانه مردم در عرصه حکمرانی، بر اساس نظریه «دو رکنی الهی - مردمی» شهید سید محمدباقر صدر نگارش یافته است. یافته ها نشان می دهد که قانون اساسی ایران با پیش بینی سازوکارهای مختلف از جمله اصول ۶، ۸، ۲۷، ۵۶، ۱۰۰ و ۱۷۴، مشارکت مردم را در سطح تقنین، اجرا و نظارت تضمین کرده است. بر اساس نظریه خلافت انسان شهید صدر، مشروعیت نظام سیاسی نه صرفا الهی و نه صرفا مردمی، بلکه ترکیبی از هر دو است؛ بنابراین، مشارکت مسئولانه مردم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، تجلی عملی نظریه خلافت انسان و رکن مردمی مشروعیت به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

مشارکت مردم ، حکمرانی اسلامی ، قانون اساسی ، شهید سید محمدباقر صدر ، خلافت انسان ، مشروعیت