تحلیل مدل پیش بینی تاثیر نوآوری های منابع انسانی بر عملکرد سازمان با رویکرد آینده پژوهی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل مدل پیش بینی تاثیر نوآوری های منابع انسانی بر عملکرد سازمان با رویکرد آینده پژوهی می باشد. روش پژوهش کیفی و از نوع کاربردی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل ۲۰ نفر از خبرگان و کارشناسان اداره امور مالیاتی شهر مشهد می‎باشد که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته می باشد. برای تجزیه و تحلیل یافته از روش تحلیل محتوای کیفی و با نرم افزار سناریو ویزارد استفاده شد. بر اساس نتایج تحلیل کیفی، سه سناریوی اصلی شامل نوآوری منابع انسانی بسیار پایین، نوآوری منابع انسانی متوسط و نوآوری منابع انسانی بسیار بالا تدوین گردید. یافته ها نشان می دهد که، در سطوح پایین نوآوری، عملکرد سازمانی با چالش هایی نظیر کاهش بهره وری، مقاومت در برابر تغییر و ضعف انگیزش کارکنان مواجه است؛ در حالی که در سطح متوسط، بهبود نسبی عملکرد مشاهده می شود اما این بهبود پایدار نیست. در مقابل، در سناریوی نوآوری بسیار بالا، نوآوری های منابع انسانی به صورت نظام مند نهادینه شده و موجب ارتقای چشمگیر عملکرد سازمان، افزایش بهره وری، بهبود کیفیت خدمات و تقویت پاسخگویی سازمانی می گردد. نتایج این پژوهش بر ضرورت توجه راهبردی مدیران به نوآوری های منابع انسانی به عنوان یک اهرم کلیدی در بهبود عملکرد سازمان های دولتی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، منابع انسانی ، عملکرد سازمان ، مدیریت منابع انسانی ، بهره وری ، کیفیت خدمات ، پاسخگویی سازمانی