تحلیل روابط ساختاری کیفیت زندگی با پذیرش شغل معلمی دانشجومعلمان
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 12
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMEPJ-8-2_011
تاریخ نمایه سازی: 14 مهر 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش با هدف بررسی رابطه ساختاری میان کیفیت زندگی و پذیرش شغل معلمی در دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان استان آذربایجان شرقی انجام شد. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کمی و از نوع توصیفی-همبستگی بوده و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) صورت گرفت. نمونه ای شامل ۵۰۰ نفر از میان جامعه ۵۰۰۰ نفری دانشجومعلمان به صورت تصادفی انتخاب شد. داده ها از طریق دو پرسشنامه گردآوری شد: پرسشنامه پذیرش شغلی ریچاردسون و وات (۲۰۰۶) شامل ۱۴ گویه در چهار بعد (توانایی تدریس، ارزش ذاتی شغل، رضایت شغلی، شکل دهی به آینده کودکان و نوجوانان) و پرسشنامه کیفیت زندگی آینلی و بورک (۱۹۹۲) شامل ۱۰ گویه در سه بعد (رضایت کلی، موفقیت، فرصت). تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار Smart PLS نسخه ۳ انجام شد. نتایج نشان داد کیفیت زندگی تاثیر مثبت و معناداری بر پذیرش شغل معلمی دارد (۰.۶۷۳= β، ۰.۰۵ > ۰.۰۰۱= p). همچنین، ابعاد رضایت کلی (۰.۳۴۰=β) و موفقیت (۰.۴۲۳=β) تاثیر مثبت و معناداری داشتند، اما بعد فرصت نشان داد که تاثیر منفی و غیرمعناداری دارد (۰.۰۵۱-= β، ۰.۰۵ < ۰.۴۸۰= p). یافته ها بیانگر آن است که ارتقاء کیفیت زندگی، به ویژه رضایت کلی و احساس موفقیت، می تواند انگیزه و تعهد دانشجومعلمان را نسبت به حرفه معلمی افزایش دهد. بر این اساس، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و رفاهی در دانشگاه فرهنگیان با تمرکز بر بهبود سلامت روانی و شرایط زندگی دانشجویان طراحی شوند تا زمینه ساز تربیت معلمان شایسته و متعهد فراهم گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
قمر خربوطلی
دانشجوی دکتری ، گروه برنامه ریزی درسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
یوسف ادیب
استاد، گروه برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
فیروز محمودی
استاد، گروه برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
علی ایمانزاده
دانشیار، گروه برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :