بررسی پیشایندهای رفتار پنهان سازی دانش در محیط های درمانی

این مطالعه به بررسی تاثیر بی ادبی همکاران بر پنهان سازی دانش با میانجی گری عجین شدن با کار و قصد ترک خدمت، و نقش تعدیل کننده بدبینی کارکنان در بیمارستان ولیعصر بافق پرداخته است. این پژوهش از نوع علی-معلولی، توصیفی-پیمایشی و کاربردی است که با روش میدانی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد انجام شد. داده ها از کارکنان بیمارستان ولیعصر بافق جمع آوری و با روش های آماری تحلیل توصیفی و استنباطی (شامل مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شد. تحلیل ها با استفاده از نرم افزار SPSS۲۷ برای محاسبات مقدماتی و SmartPLS۴ برای مدل سازی ساختاری انجام گردید. نتایج نشان داد که در بیمارستان ولیعصر بافق، بی ادبی همکاران به طور معنادار عجین شدن با کار را کاهش می دهد، قصد ترک خدمت را افزایش می دهد و در نهایت پنهان سازی دانش را تقویت می کند؛ به طوری که عجین شدن با کار و قصد ترک خدمت نقش میانجی متوالی معناداری ایفا می کنند. نقش تعدیل کننده بدبینی کارکنان تایید نشد. این یافته ها حاکی از آن است که در محیط کوچک و روابط نزدیک این بیمارستان دولتی شهرستان، بی ادبی همکاران تاثیر قابل توجهی بر کاهش انگیزه اشتراک دانش دارد. بنابراین، تقویت عجین شدن شغلی و بهبود روابط بین فردی در بیمارستان ولیعصر بافق می تواند پنهان سازی دانش را کاهش داده و عملکرد سازمانی را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

پنهان سازی دانش ، بی ادبی همکاران ، عجین شدن با کار ، قصد ترک خدمت ، بدبینی سازمانی