نقش آموزش و صیانت پیش رویدادی اقشار آسیب پذیر مبتنی بر حکمرانی امنیت محله محور

هدف این پژوهش نقش آموزش و صیانت پیش رویدادی اقشار آسیب پذیر مبتنی بر حکمرانی امنیت محله محور می باشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، کیفی و با رویکرد داده محور (گرند تئوری) می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۸ نفر از مشارکت کنندگان می باشد که شامل کارشناسان حوزه امنیت اجتماعی و جرم شناسی (استادان دانشگاه، پژوهشگران امنیت شهری), کنشگران محلی (اعضای شوراهای اجتماعی محله، معتمدان محلی، فعالان مدنی), مسئولان نهادهای اجرایی و انتظامی مرتبط با امنیت شهری که با استفاده از روش نمونه گیری، هدفمند از نوع گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختار یافته با کارشناسان حوزه امنیت اجتماعی، مسئولان محلی، و شهروندان ساکن در مناطق پرریسک می باشد که مصاحبه ها تا اشباع نظری ادامه داشت. برای تحلیل داده‎ از نظریه داده بنیاد استفاده گردید. یافته ها نشان می دهد که حکمرانی امنیت محله محور با سه مولفه اصلی «مشارکت چندسطحی»، «مدیریت داده محور محله ای» و «نهادسازی محلی» قادر است زمینه صیانت فعال، سریع و اثربخش از اقشار آسیب پذیر را فراهم آورد. با بهره گیری از ساختارهای محله محور می توان پیش از وقوع بحران ها، از اقشار آسیب پذیر حمایت کرد و برای ارتقای تاب آوری محله ای از طریق سیاست گذاری پیش رویدادی اقدام نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش ، صیانت پیش رویدادی ، اقشار آسیب پذیر ، حکمرانی امنیت ، تاب آوری