طراحی الگوی «یادگیری چندمسیره» مبتنی بر تجربه، گفت وگو و حل مسئله و تاثیر آن بر یادگیری پایدار

تحولات روزافزون در حوزه آموزش و یادگیری، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی انتقال دانش و حرکت به سوی روش هایی را آشکار ساخته است که یادگیرنده را به عنوان عنصری فعال، مشارکت کننده و مسئله محور در فرایند یادگیری در نظر می گیرند. هدف پژوهش حاضر، طراحی و تبیین الگوی «یادگیری چندمسیره» مبتنی بر تجربه، گفت وگو و حل مسئله و بررسی تاثیر آن بر یادگیری پایدار است. در این الگو، یادگیری به صورت فرایندی پویا و چندبعدی در نظر گرفته می شود که در آن یادگیرنده از مسیرهای متفاوت اما مرتبط با یکدیگر برای دستیابی به درک عمیق تر و ماندگارتر از مفاهیم استفاده می کند. مسیر تجربه، زمینه مواجهه مستقیم یادگیرنده با موقعیت ها و مسائل واقعی را فراهم می سازد؛ مسیر گفت وگو از طریق تبادل دیدگاه ها، پرسشگری و تعامل با دیگران به بازسازی و تعمیق مفاهیم کمک می کند؛ و مسیر حل مسئله، دانش و تجربه کسب شده را در موقعیت های واقعی و چالش برانگیز به کار می گیرد.در این رویکرد، سه مسیر یادگیری به صورت مستقل و خطی عمل نمی کنند، بلکه در یک چرخه تعاملی و بازگشتی با یکدیگر ارتباط دارند و یادگیرنده می تواند متناسب با نیاز، نوع مسئله و سطح درک خود میان مسیرهای مختلف حرکت کند. انتظار می رود چنین فرایندی ضمن افزایش مشارکت و انگیزش یادگیرندگان، موجب تقویت تفکر انتقادی، مهارت حل مسئله، توانایی برقراری ارتباط و انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید شود. همچنین، پیوند میان تجربه، تعامل و کاربرد دانش می تواند به تثبیت آموخته ها و شکل گیری یادگیری پایدار منجر شود. بر این اساس، الگوی یادگیری چندمسیره می تواند به عنوان چارچوبی نوین برای طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر، تعاملی و مسئله محور مورد استفاده قرار گیرد و زمینه را برای گذار از یادگیری صرفا حافظه محور به سوی یادگیری عمیق، معنادار و پایدار فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری چندمسیره ، یادگیری تجربی ، یادگیری گفت وگومحور ، حل مسئله ، یادگیری پایدار ، یادگیری عمیق.