استفاده از شبیه سازهای مجازی در آموزش فیزیک در متوسطه دوم

پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر استفاده از شبیه سازهای تعاملی (PhET) بر بهبود درک مفهومی مفاهیم انتزاعی فیزیک در دانش آموزان دوره دوم متوسطه انجام شد. مسئله اصلی پژوهش پاسخ به این سوال بود که آیا آموزش مبتنی بر بازنمایی های رایانه ای در مقایسه با روش های سنتی به ارتقای معنادار فهم دانش آموزان در مفاهیم ناملموس فیزیک می انجامد؟ روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه یازدهم شهر بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که از میان آنان، ۶۰ دانش آموز با نمونه گیری خوشه ای انتخاب و در دو گروه ۳۰ نفره آزمایش (آموزش با PhET) و کنترل (تدریس سنتی) قرار گرفتند. داده ها از طریق آزمون محقق ساخته درک مفهومی گردآوری و با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میانگین نمرات درک مفهومی گروه آزمایش ($۱۷/۶۶$) نسبت به گروه کنترل ($۱۲/۲۰$) افزایش چشمگیر و معناداری داشته است ($p < ۰/۰۰۱$)؛ بنابراین فرضیه اصلی پژوهش با قاطعیت تایید شد و شبیه ساز PhET توانست با عینی سازی مفاهیم میکروسکوپی، مدل های ذهنی فراگیران را اصلاح و تعمیق بخشد.

کلیدواژه ها:

شبیه سازهای تعاملی ، درک مفهومی ، مفاهیم انتزاعی فیزیک ، دوره دوم متوسطه