سنجش کیفیت های ادراکی خیابان شهری مرتبط با پیاده پذیری با استفاده از سنجش کیفیت فضای شهری (Urban design qualities) نمونه موردی: خیابان قرنی تهران (حدفاصل میدان طالقانی تا میدان فردوسی)

در سال های اخیر اهمیت کیفیت خیابان ها به عنوان مولفه های کلیدی در مطالعات طراحی شهری و برنامه ریزی پایدار به طور قابل توجهی مورد تاکید قرار گرفته است. ادبیات پژوهشی نشان می دهد که کیفیت خیابان ها نه تنها بر قابلیت پیاده روی تاثیر مستقیم دارد بلکه ارتباط آن با سلامت عمومی، انسجام اجتماعی و پایداری شهری نیز مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس این پژوهش با استفاده از تکنیک سنجش کیفیت فضای شهری توسعه یافته توسط Ewing & Handy به اندازه گیری کیفیت های ادراکی محصوریت، تصویرپذیری، مقیاس انسانی، پیچیدگی و شفافیت محیط خیابان شهری به صورت جامع و عینی می پردازد. محدوده مورد مطالعه خیابان سپهبد قرنی تهران (حدفاصل میدان فردوسی تا میدان طالقانی) است که با استفاده از برداشت میدانی و ارزیابی شاخص های مربوط به کیفیت ادراکی در مدل، بررسی و تحلیل شده است. یافته های این پژوهش توزیع ناهمگون و تفاوت های معنادار در کیفیت های ادراکی پنج گانه مرتبط با پیاده روی در خیابان سپهبد قرنی را آشکار می سازد.

کلیدواژه ها:

پیاده مداری ، کیفیت ، ادراکی ، تصویرپذیری ، سنجش کیفیت فضای شهری ، Ewing