طراحی الگوی حکمرانی هوشمند یکپارچه برای ساماندهی بافت های فرسوده شهری تلفیق فناوری های نوین مشارکت شهروندی و توسعه پایدار

امروزه فرسودگی کالبدی و کارکردی بافت های قدیمی شهرهای ایران به یکی از چالش های اساسی توسعه شهری تبدیل شده است و کمبود هماهنگی نهادی، ضعف سازوکارهای مشارکتی و ناکارآمدی ابزارهای مدیریتی روند بازآفرینی این بافت ها را با اختلال مواجه کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین یک الگوی حکمرانی هوشمند یکپارچه برای ساماندهی و بازآفرینی بافت های فرسوده شهری انجام شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی و با رویکرد توصیفی تحلیلی است؛ به این صورت که در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان و تحلیل دلفی فازی برای شناسایی شاخص ها استفاده شد و در بخش کمی روابط میان مولفه ها با الگوی ISM و تحلیل MICMAC بررسی گردید. یافته ها نشان می دهد که ترکیب فناوری های نوین از جمله کلان داده، GIS و هوش مصنوعی با ساختار مشارکتی و چندسطحی حکمرانی می تواند دقت تشخیص اولویت های مداخله را افزایش داده و سرعت تصمیم گیری را بهبود بخشد. همچنین نتایج حاکی از تقویت شاخص های پایداری، بهبود جریان داده بین نهادها و ارتقای مشارکت شهروندی است. در پایان مدل مفهومی پنج لایه شامل داده و پایش هوشمند، مشارکت و ارتباطات، تصمیم سازی، اجرا، و نظارت و بازخورد ارائه شده است که به عنوان چارچوبی کارآمد برای حکمرانی هوشمند در بازآفرینی بافت های فرسوده قابل به کارگیری در شهرهای ایران می باشد. نوآوری پژوهش تلفیق همزمان سه رویکرد «فناوری محور»، «مشارکت محور» و «حکمرانی چندسطحی» در یک مدل یکپارچه است.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند یکپارچه ، بافت فرسوده شهری ، فناوری های نوین ، مشارکت شهروندی ، توسعه پایدار ، هوش مصنوعی