بررسی عوامل موثر در ناپایداری شهرهای ایران با تاکید بر شهر دامغان و ارائه راهکارهای اصلاحی

ناپایداری شهری یکی از چالش های اساسی در مسیر توسعه پایدار شهرهای ایران به ویژه در شهرهای کوچک و متوسط است. شهر دامغان به عنوان یکی از شهرهای تاریخی و کهن ایران در دهه های اخیر با مشکلات متعددی در زمینه های زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی مواجه شده است که پایداری شهری را با تهدید جدی روبرو ساخته اند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر ناپایداری شهری در ایران با تمرکز ویژه بر شهر دامغان انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد آماری و مشاهده میدانی انجام گرفته است. نتایج نشان می دهد عواملی همچون گسترش بی رویه فیزیکی، ضعف در مدیریت منابع آب، ناکارآمدی نظام برنامه ریزی شهری، تغییرات اقلیمی و نبود مشارکت مردمی در فرآیند تصمیم گیری از مهم ترین عوامل ناپایداری در دامغان محسوب می شوند. در پایان راهکارهایی در زمینه اصلاح الگوهای توسعه فضایی، مدیریت منابع طبیعی، تقویت حکمرانی محلی و ارتقای تاب آوری شهری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ناپایداری شهری ، توسعه پایدار ، دامغان ، مدیریت شهری ، راهکار اصلاحی