بررسی نقش شهرداری اصفهان در طراحی شهری پارک های شهر اصفهان با رویکرد هوش مصنوعی و پایداری مدیریت محیط زیست

رشد شتابان کلان شهرها و توسعه کالبدی نامتوازن آنها در غیاب زیرساخت های مناسب زمینه ساز بروز نارسایی های متعدد در ابعاد مختلف محیط زیست شهری شده است. هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های کلیدی توانمندی های منحصر به فردی برای بهبود فرآیندهای مدیریت محیط زیست ارائه می دهد. در این میان ساماندهی فضاهای عمومی و عناصر تشکیل دهنده آن به ویژه مبلمان شهری از مهم ترین مولفه های ارتقای کیفیت محیط، تقویت هویت بصری شهر و تحقق اصول شهرسازی پایدار به شمار می آید. مبلمان شهری به دلیل ارتباط مستقیم و روزمره با شهروندان، نقش اساسی در افزایش رفاه، خوانایی محیط، زیبایی بصری و ارتقای کیفیت حضور در فضاهای عمومی به ویژه پارک های شهری ایفا می کند. از سوی دیگر، گرافیک محیطی نیز به عنوان یکی از کاربردی ترین جلوه های هنر شهری در قالب نشانه ها، تابلوهای راهنما، رنگ آمیزی سطوح، تبلیغات محیطی و سایر مولفه های بصری سهم قابل توجهی در سازماندهی ادراک شهروندان از محیط دارد. در این راستا، نمونه هایی از مبلمان شهری در پارک های اصفهان از نظر ضوابط، طراحی، ابعاد، استانداردها، تعداد و نحوه استقرار مورد مطالعه قرار گرفت. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی است و داده ها با بهره گیری از نرم افزار SPSS و روش های آماری تحلیل شده اند. همچنین، با تاکید بر ظرفیت های هوش مصنوعی در پایش، تحلیل و ارزیابی داده های محیطی، امکان استفاده از سامانه های هوشمند برای سنجش میزان انطباق مبلمان شهری با شاخص های عملکردی و زیست محیطی مورد توجه قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که بخشی از مبلمان شهری در پارک های اصفهان از نظر طراحی، جانمایی و انطباق با استانداردهای ارگونومیک، اقلیمی و فرهنگی با نارسایی هایی مواجه است و در بسیاری از موارد الگوهای تقلیدی و غیر بومی بر فرآیند طراحی غلبه دارد. از این رو بهره گیری از رویکردهای نوین مدیریتی به ویژه تلفیق هوش مصنوعی با مدیریت محیط زیست شهری می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت طراحی شهری، بهینه سازی تصمیم گیری های مدیریتی و تقویت پایداری محیطی در پارک های شهر اصفهان باشد.

کلیدواژه ها:

زیست ، گرافیک محیطی ، مبلمان شهری ، پارک های اصفهان ، طراحی شهری ، هوش مصنوعی ، مدیریت محیط