تحلیل پارامترهای معماری بیوفیلیک در زیست پذیری اقلیم سرد و نیمه خشک نمونه موردی شهر تبریز

نظریه بیوفیلیا، برای اولین بار توسط ادوارد او ویلسن از اساتید زیست دانشگاه هاروارد در کتاب او به نام بیوفیلیا در سال ۱۹۸۴ چاپ شد. از جنبه واژه شناسی اصطلاح «بیوفیلیا» به معنی دوست داشتن حیات یا سیستم های واجد حیات می باشد و برای نخستین بار توسط اریک فروم برای تبیین یک گرایش روان شناختی در خصوص جذابیت هر آنچه زنده است، مورد استفاده قرار گرفت. در واقع او برای اولین بار به وابستگی درونی انسان به ارگانیسم های زنده اشاره کرد. از سویی دیگر به نظر می رسد که بهترین تحلیل نظام ادراکی انسان در محیط را می توان با یافته های علوم ادراک و شناخت محیط در دانش روان شناسی محیطی مرتبط دانست و نوعی کالبدشکافی و جستجوی پیوند و هم سانی انسان و طبیعت (محیط) را در آن مشاهده کرد. در هر حال ارزیابی های شناختی از عناصر معماری بیوفیلیک مبتنی بر زمینه های نگرش اکولوژیک می تواند در ارتقاء برنامه ریزی و طراحی مسکن تاثیرگذار باشد. این تحقیق بنا به ماهیت بنیادی، ماهیت تحقیقی شناختی است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و روش انجام آن توصیفی-تحلیلی و پیمایشی می باشد. از آنجا که تحقیق حاضر تحقیقات کمی محسوب می شود لذا از ابزار پرسشنامه جهت جمع آوری داده ها و از نرم افزار آماری SPSS جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که ارتباط معناداری بین معیارهای معماری بیوفیلی در معماری و زیست پذیری وجود دارد و بیشترین تاثیر در طبیعت دوستی اقلیم و احساس (ادراک) در میان آنها دارد.

کلیدواژه ها:

بیوفیلیا ، معماری بیوفیلی ، زیست پذیری اقلیم سرد و خشک