از شهر تا رودخانه اثرات شهرنشینی و اقلیم بر هیدرولوژی و کیفیت آب و گزینه های سازگاری مبتنی بر مدیریت حوضه

شهرنشینی و تغییر اقلیم همزمان بر چرخه آب اثر می گذارند و پیامدهای آن از داخل شهر شروع می شود، در رودخانه ها ادامه می یابد و در مصب ها تشدید می گردد. در شهرها افزایش سطوح نفوذناپذیر و کاتالیزه کردن زهکشی باعث رشد سریع رواناب، حمل پالسی رسوب و مواد مغذی و گرم شدن آب می شود. در رودخانه ها این سیگنال ها با بارش های حدی دوره های خشکسالی و سازه های هیدرولیکی برهم کنش می کنند و رژیم، دبی، زمان ماند و کیفیت آب را تغییر می دهند. در محیط های انتقالی و مصب ها، لایه بندی دما و شوری زمان ماند را بالا می برد و خطر یوتروفیکاسیون و کم اکسیژنی را بیشتر می کند. این مقاله مروری، شواهد تازه را درباره سازوکارهای اصلی نفوذناپذیری، بارش های شدید، گرمایش آب، فرسایش و انتقال رسوب، مواد مغذی و پیامدها (اوج جریان، کدورت، نیتروژن، فسفر، دمای آب، اکسیژن محلول) گردآوری می کند. سپس گزینه های سازگاری مبتنی بر مدیریت حوضه را مرور می کند: زیرساخت سبز شهری، احیای رودخانه و سیلاب دشت، کاهش هدفمند بار مواد مغذی به صورت فصلی و استفاده از مدل های حوضه برای تصمیم سازی. ما یک چارچوب عملی «فشار - پاسخ - پیامد» پیشنهاد می دهیم تا انتخاب بسته های مداخله در مقیاس های شهر، رودخانه و مصب هدایت شود. در پایان شکاف های دانشی مانند برهم کنش های غیرخطی شهر و اقلیم، جابجایی فصلی بار مواد مغذی و نیاز به سیاست های عدم قطعیت محور برجسته می شود. نتیجه کلی این است که کاهش خطر و بهبود کیفیت آب تنها با ترکیب اقدامات در سراسر پیوستار شهر، رودخانه - مصب و با تنظیم مکانی، فصلی مداخلات به دست می آید.

کلیدواژه ها:

شهرنشینی ، تغییر اقلیم ، کیفیت آب ، هیدرولوژی حوضه ، مدیریت حوضه آبریز