تحلیل وضعیت زیست پذیری نواحی شهر بوشهر

زیست پذیری نقش اساسی در حیات و رشد شهرها و کیفیت زندگی شهروندان ایفا می نماید. در این میان شناسایی و درک نیازهای شهروندان و بهبود این سکونتگاه ها کیفیت زندگی در نواحی شهری را ارتقاء می بخشد و زمینه دستیابی به توسعه پایدار را فراهم می سازد. هدف پژوهش حاضر تحلیل وضعیت زیست پذیری نواحی شهر بوشهر است. روش تحقیق از منظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش، توصیفی-پیمایشی است. به منظور گردآوری جامع و دقیق اطلاعات مورد نیاز از ترکیب دو روش مطالعات اسنادی و مطالعات میدانی استفاده شده است. جامعه آماری ساکنان شهر بوشهر در زمان انجام تحقیق براساس آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۲۲۳,۵۰۴ نفر و حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران برابر با ۳۸۴ نفر در نظر گرفته شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری و مدل به فراخور نتایج از تکنیک CODAS استفاده شده است. نتایج حاصل از تکنیک CODAS نشان داد که ابعاد اقتصادی-اجتماعی به طور مشخص با میانگین امتیازات ۲.۹۵ و ۲.۹۲ در مقایسه با شاخص زیست محیطی و رضایت کلی از وضعیت ضعیف تری برخوردارند. ناحیه ۴ به عنوان مطلوب ترین ناحیه از نظر زیست پذیری شناسایی شد که می تواند الگویی برای بهبود نواحی دیگر باشد. با این حال ضعف کلی شاخص های اجتماعی و اقتصادی در سراسر شهر بوشهر حاکی از ضرورت اتخاذ رویکردهای جامع و یکپارچه برای ارتقای کیفیت زندگی و رفاه شهروندان است. این یافته ها می توانند مبنای مهمی برای سیاست گذاری های شهری آینده، با تمرکز بر توسعه پایدار و افزایش زیست پذیری در تمام نقاط شهر باشند.

کلیدواژه ها:

زیست پذیری ، شهری ، نواحی شهر بوشهر