خیابان های کامل گذار از طراحی خودرو محور به فضای شهری انسان محور در شهرهای معاصر

برای بیش از یک قرن خیابان های شهری در سراسر جهان عمدتا برای اتومبیل ها طراحی می شدند و عابران پیاده، دوچرخه سواران و استفاده کنندگان از حمل ونقل عمومی به حاشیه رانده می شدند. اما از اوایل دهه ۲۰۰۰، جنبشی جهانی به نام خیابان های کامل شکل گرفته است که خواستار طراحی خیابان هایی است که به طور عادلانه نیازهای همه کاربران را برآورده کند. این مقاله توصیفی و فراملی با مرور ادبیات معاصر (۲۰۲۰-۲۰۲۶) به بررسی گذار از طراحی خودرو محور به طراحی انسان محور در خیابان های شهری می پردازد. مقاله با بهره گیری از ۱۶ منبع معتبر بین المللی، هشت مولفه کلیدی خیابان های کامل را شناسایی و توصیف می کند: پیاده روهای عریض، خطوط دوچرخه محافظت شده، حمل ونقل عمومی کارآمد، تقاطع های ایمن، مبلمان شهری، محوطه سازی، نورپردازی و مدیریت پارکینگ. یافته ها نشان می دهد که تبدیل خیابان های خودرو محور به خیابان های کامل به طور میانگین باعث کاهش ۲۵ درصدی تصادفات، افزایش ۴۰ درصدی پیاده روی و دوچرخه سواری و افزایش ۲۰ درصدی فروش کسب وکارهای محلی می شود. با این حال، پیاده سازی خیابان های کامل با چالش هایی مانند مقاومت ساکنان و کسبه، هزینه های اولیه و جنتریفیکاسیون همراه است. مقاله در پایان توصیه های سیاستی برای پیاده سازی موفق و عادلانه خیابان های کامل در کلانشهرهای جهان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خیابان های کامل ، طراحی انسان محور ، پیاده مداری ، دوچرخه سواری ، ایمنی عابر